= 475 



lant, sequenti vere jam plumas mutamnt. — Linnaeus hanc spe- 

 ciem tanquam varietatem neglexit. — Goettingae quondam (1759) 

 Juniorem hujus, ut videtur, speciei avem, Junio occisam, sic de- 

 scripsi: Rostrum nigrum, ore lutescente. Vertex cinereus, dorsura 

 fuscescens, extremis plumarum litura albida. Subtus sordide gryseo- 

 albida, gula pectoreque subundulatis. Uropygium niveum. Subala- 

 res plumae fuscae. Rectrices subaequales, basi niveae, fascia nigra 

 lata, extremo apice omnes testaceae. Subcaudales subgryseae, extre- 

 mis fibrillis nigris. Pedes nigri. 



114. M O T A C I L L A Erithaciis. 

 M. cinerea, uropygio crisso rectricibusque rufis, mediis , exti- 

 misque apice - fuscis. 



Phoenicurus alter antiquionim, Wi.llaglib. orn. p. 160. Raj. 



syn. p. 78. Ti. 2. FriscJi. av. iah. so. fig. 1. 3. 

 Phoenicurus, Brisson. orn. III. p. 409. sp. 17. 

 Motacilla Erithacus, Lin. syst. Xll. I. p. 335. sp. 35. 

 Hujusmodi avis mihi semel omnino oblata est autumno , ad 

 Volgam circa Simbirsk oppidum. In Sibiria nunquam visa. 



Descr. Magnitudo Currucae. Rostrum nigrum. Corpus supra 

 TOtum gryseo - cineream seu furvum , postice dilutius; subtus cine- 

 reum, nebulosum, gula albida. Suhcaudales lutescentes; uropygium 

 fulvum. Cauda leviter rotundata; rectrices ferrugineo - fulvae, me- 

 diis 2. fuscis, exteriore margine longitudinaliter ferrugineis; extima 

 utrinque apice exterius fuscescens. Alarum pennae nigricantes, in- 

 teriore margine albae; secundariae margine exteriore gryseae. Lon- 

 gitudo rostri ad frontem 4'". caudae 2". 2". ulnae alarum 2". 1 1'". 

 tibiae 10'". 



Nota. Annon sexu vel aetate tantum differat a sequenti, 

 M. Erithacus et Tithys Linnaei, dubito. Tithyn ipse dein I.in- 



