= 527 



Spipoletta Florentinis, WUlughb. omith. pag. i52. Raj. av. 

 pag. 70. n. 9. 



Alauda campestris , Brissoii. orn. III. p. 349. sp. 5. 



Alauda Spinoletta, Lin. syst. XII. I. p. 288. sp. 7. 



Pispoletta (proprie Florentinis) Cetti ucc. di Sard. p. iSg. 

 Haec avicula tantum in australibus Rossiae campis, praesertim 

 caspico deserto observata , Guurjevi et ad inferiorem Volgam jam 

 ultimis Februarii diebus gregatim adventat cum Motacillis , et in 

 salsuginosis atque inter arundines vagatur ; tepente vere per deser- 

 tum dispergitur , nec ultra Saratovam adscendit. Saxo vel tuberi 

 insidentes cantillant , sed brevi et inepto modulo. 



Descr. Nostratium minima , plumarum colore obsoletiore , 

 magisque cinerascente , quam Al. coelipetae. Rostrum crassius, pal- 

 lidum. Supercilia , gulaque immaculata , pallida. Jugulum sordide 

 cinerascens, lituris fuscis. Remiges praeter 6. extimas et interiores 3. 

 emarginatae omnes; at in A. coelipeta fere a quinta , neque , ut in 

 hac , intermediae remiges apice albae ; intimae tres huic acuminatae, 

 coelipetae detritae (an a diuturno volatu?). Cauda simillima, at evi- 

 dentius bifurca ; rectrices extiiiiae albae , tantum margine interiore 

 fusco , proximae exteriore margine solo longitudinaliter albae. Men- 

 sura ulnae alarum 3". 8i"'. caudae 2'. 3". tibiarum 9^'. digiti antici 

 (cum ungue 2"'.) 7'". postici (cum ungue 4"'.) 6f". 



Nota. Alaudam campestrem minorem, Willughheji (orn, 

 p. i5o. Raj. av. p. 70. n.G.) et Glareanam Gesneri, Aldrovandi, 

 Willughh. (orn. p. i5\. Raj. av. p. 8. n. 8.) Brissonius synony- 

 ma hujus fecit ; Linnaeus (cum Alauda novalium, Frisch. av. tab. i5. 

 fig. 3.) distinctae speciei adnumerat, quam Al. campestris nomine 

 describit in Fauna suecica, quaeque mihi nondum visa est. 



