gypti et Belgii. Difficilior autem iudagatlo causae , propter quara 

 Ciconia nigra usque in Sibiriam ubique frequens , C. alba tantuni in 

 occidentalibus temperatis Rossiae , et in Europa familiaris sit. Nisi 

 forte dicas , hanc praecipue Ranas pro victu eligere , quae in Rossia 

 borealiore et omni Sibiria fere desunt ; illam contra aquatilibus pro- 

 miscue pascatur. Et tamen ad Volgam Ranarum abunde est, Cico- 

 nia alba autem vix occurrit ; et clima etiam aestivum multo magis 

 favet , quam in Belgio et magna parte Germaniae. Utraque vero 

 nostrarum Ciconiarum Americae deest , quae species hujus generis 

 habet proprias , australiori regioni dicatas (*). 



243. CICONIA alha. 



C. rostro pedibusque rubris , corpore albo , remigibus nigris. 

 Ciconia alba auctorum , Marsil. danub. V. tab. 1 1 . Frlsch. 

 av. tah. 196. Brisson. orn. p. 365. tab. Sa. D'aubenton. 

 pict. tab. 866. 

 Ardea Ciconia, Lin. syst. XII. I. p. 235. sp 7. 

 Rossice Bussell ptiza ; Malorossis et ad Terekum Botschan et 



Nekleiha. 

 Bocharo - Tataris Leglek. An Baschkirorum Kordai? 

 Calmuccis Zenn. 

 In regionibus Imperii Poloniae finitimis , australioribns , ct de- 

 bellata parte regni Polonici, uti in Europa frequens; etiam ad Terec 

 fluv. sub Caucaso fluentem quotannis copiose nidalatiir; unde pro 

 Ornithotrophio Imperiali Petropolin mitti solet. Per reUquam Rosslara 

 et Sibiriam etiam australiorera nunquam observata, hcet in oppositis 



(*) De condendo Ciconiae genere egi in Spidl. Zool. in descr. Fsophiae. 



i5 



