Ardea, Zool hrit. p. 116. tah. A. D^auhent. plct. t. 787. 



junior. 

 Ardea major, Lhi. syst. XXIL I. p. 236. sp. 12. cum sy- 

 nonymis. 

 Rossice Tschepura vel Zaplja ; Malorossis Buschla. 

 Tataris Kuuk-Kaja ; Tauro Tataris Ardea generatim Gilan-Gyttu. 



In Sibiria Tschapa. 

 Votiacis Gurpuha ; Vogulis Sosvensibus Kollo-taru. Ostiacis ad 



Narym Kaunck. 

 Calmuccis Kuku-chutiin; Mongolis Kuhu-Dekelai ; Buraetis Kuku- 



Gilling. 

 Tungusis Ukar. 

 Per universam Rossiam et Sibiriam vulgaris avis , ubicunque 

 piscosa stagna et lacus , vel arundineta circa flumina et rivos. In 

 arboribus nidulantur et plerumque , ubi Pelecani abundant , eorum 

 nidis, suos intermiscent , e virgultis textos , foenoque vel plumis 

 stratos. Circa Schakscha Noor regionis trans-baicalensis , inter Pele- 

 canos , maxime numerosas vidi. Ova quaterna , gallinaceis subpara, 

 aerugincse viridia. Piscantur in aqua stantes, et videntur vel forma, 

 vel effluviis pedum , vere pisces allicere. Pinnae duo lineares , ele- 

 gantissimae in crista , tantum vere , quando ex austro adventant , in 

 iis observantur quibusdam accessoriae duo paulo breviores. Eapro- 

 pter tunc a Cosaccis et venatoribus nostris, avide persequuntur , ob 

 harum pinnarum pretium , quas pro ornamento capitis foeminarum 

 nobilium , saepe pretio Rublonis singulas , coemunt curiosi. Requi- 

 runtur autem pro tali ornamento ad minimum centum pinnae , seu 

 Ardeae quinquaginta. Multae etiam conquiruntur circalacus deserti 

 Cumani et Astrachanensis , ab Ardeis vere deperditae , sed eae non 

 adeo nitidae , nec purae , quam quae ex avibus occisis petuntur. 



