127 



Descr. Magnitvdo Corvi fi-nj^'*legl. Statuta humilior congene- 

 ribus reliquis, Rostrum nigrum , subcoracinum ^ declive , subtetrago- 

 num. Lora cum palpebris coerulescunt ; quibusdam lorum fuscum, 

 palpebra inferior sola cyanea. Irides corallino - rubrae , aliis (junio- 

 ribus ? ) fusco - lutescentes. Fertcx usque in cervicem niger , ductu 

 superciliari albo. Gula late alba. Pinnae a nucha dependentes li- 

 neares , rectae , carinatae , dodrantales , ternae , sed ita adinvicem 

 junctae et quasi coadunatae , ut unicam mentiantur , humanaque o- 

 pera divulsae denuo conjungi nullo modo possunt. Cervix subjubata, 

 uropygiumque cinereo - albent. Dorsum inter alas virescente - atrum. 

 Alae caudaque coerulescenti cinerea. Subtus alba. Pedes cerei ; un- 

 guis medius ad i longitudinis dentatus , omnes magis arcuati , quam 

 congeueribus. Pondus vulgo hbrae cum tribus quartis partibus. 

 Mensura ad uropygium i'. 7". 0. ad sternum 1'. 0. g"'. rostri ad frae- 

 num 3". 4"'. caudae 4". 3"'. alarum expansarum 3'. 6". 0. uhiae 11". 

 5"'. femorum partis nudae i". tibiarum 2". 10'". digiti medii (cum 

 ung. 6'''.) 3". i'". postici (cum u. yi".) 1". 11"'. Sic in adultis. 



B. Pulli primo anno , ut recte IVillughhejus descripsit , toti 

 fuscescentes, subtus obsoletissimo colore, plumis omnibus tractu rha- 

 cheos lutescente et gutta apicis intensioris coloris. Cristae adhuc 

 vestigium nulhim. Hos Belgae vulgo pro distincta specie habent 

 (bonte Polderkivak) , eandemque synonymis reliquis adlegatis indicari 

 vix est dubium. Nec sine suspicione species plures aliae Ardearum, 

 quas auctores secundum aetatem multiphcasse videntur. 



Not. Cel. Buffon in descriptione Nycticoracis perperam asse- 

 rit , Ardcam nonam Brissonii esse foeminam Nycticoracis adultae 

 maribus satis evadunt similes , sed Ardea nona Briss. est Nycticorax 

 immaturus, qui usque ad proximura ver plumas mutaturus est. 



