Haematopos , et quibus compares invenire adhuc posse vix verosi- 

 mile est, tanquam phalangem generis Charadriorum exponeret. Ego 

 vero malui immutatum noraen et dignitatem geuericani servare. 



-53. HAEMATOPUS hypoleuca. 



H. corpore nigro, subtus, fascia alarum , caudaeque basi albis. 

 Ostralega, Brisson. orn. V. p. 38. tab. 3. fig. 2. Catesb. Cu' 



rol. I. p. tab. 85. 

 Pica marina auctorum , Zool. brit. p. 127. sp. 1. tab. Di. 

 Pied Oysterchatcher, Latham. av. V. p. 219. tab. 84. Penn. 



Zool. arct. II. p. 489. 

 Haematopus Ostralega , Lin. syst. XII. I p. 257. 

 Huitrier, D'aubent. pict. tab. 929 maki Buffon. orn. VIII. 

 p. 1 19. tab. 9. 

 Rossice Morskaja Soroka (i. e. Picamarina), in australibus ad 

 mare Caspium minus adaequate Dikaja Kuriza (fere Gallina), 

 in Sibiria et Malorossis Kriivok (i. e. Strabo). 

 Tataris Su-Tduk (Gallina aquatilis) ; in Sibiria Tilbis. 

 Vogulis Kalek , ut et Ostiacis , nisi ciixa Narym , ubi Kal - ja. 

 Camtschadalis a voce Thkaaechtsch et Takajakatsch. 

 Per omnem Rossiam et in Sibiriae citerioris aquosis, denuoque 

 in Camtschatca et Curilis insulis frequens, eadem omnino quae in 

 maritimis Europae et in America ; circa Jeniseam vero et Baicalem 

 non observata. Vere primo gregaria adventat , in humectis tunc 

 pratis versatur , et cum Ansere erythropo ad septentrionem migrat ; 

 pauciores in temperatioribus remanent et ibi niduh^.ntur. -Nidus in 

 ripis et insulis , etiam circa mare negligenter stipuhs collectis stra- 

 tus , vel nuda fovcola. Ova magnitudine fere gallinaceorum , sed 

 breviora seu paulo globosiora , arenacei seu gryseo - palhdi coloris, 



17 



