I50 ■ 



huc alias latere specles hujus generis ; neque enirn Glareolam Sene- 

 galensem Brissonii {V. p. 148. sp. 4-) huc pertinere dubito ; imo 

 forte Avis apud Forskaleum dubie pro Lari specie delmeata (Icon, 

 rer. natural. orientis tab. 21). Glareolae quoque species erit, certe 

 nostratem habitu aemulatur. Etiam Turdi grallatorii brachyuri, 

 quos Brissonius (orn. II. tah. 32.) et Edwards (av. tab. 324.) 

 delinearunt , aliquam cum Glareola et Rallis affmitatem produnt. 



269. GLAREOLA Prathicola. 



G. cauda forcipata , circulo nigro gulam includente. 



Gallinula erytlnopus ? minor , Gesner. av. p. 5i3. Aldrov, 



ornith. III. p. 454* 

 Hirundo marina, Aldrov. orn. II. p. 696. icon Gqj. Jonst. 



av. p. 84« WilluglLb. orn. p. i56. 

 Hirundinis ripariae genus , Marsil. danub. V. p. 96. tab. l\Q. 

 Pratincola , Cramer. austr. p. 38 1. tab. 1. bona. 

 Glareola Brisson. orn. V. p. 141. gen. j3. tab. 21. fig, 1, 

 Hirundo Pratincola, Lin. syst. XII. I. p. 345. sp. 12. 

 Trachelia Pratincola , Scopol. an. I. p. iio. n. 161. 

 Perdrix de mer, D'aubent. pict. tab. 882. 

 Austrian Pratincole , Latham. av. V. p. 222. tab. 85. 

 Rossice Stepnaja Lastotschka, Stepnoi Strish ( campestris Hirun- 

 do ) , Tschernobrofka ( supercilium nigrum ) et a voce Tir- 

 kuschka ; item Lugowiza quod latinum nomen proxime ex- 

 primit. 

 In omni deserto Tatarico a Volga usque fere ad Irtin , quous- 

 que campestris et inhabitata regio patet , frequentissima , a line 

 Aprilis ad autumnum , avis ; uhra Irtin et in rehqua Sibiria nusquani 



