Calmuccis Surkurh. 

 In Rossia frequentius , in Sibiria rarius occurrit, in genere mi- 

 nus copiosus praecedente, et tardius adventans, unde videtur austra- 

 liores regiones praeferre, neque boream petere. Saltim in arcticis 

 Sibiriae plagis ignoratur. Caeterum mores et vitae genus omnino 

 Oloris. 



Not. Mirum in tam tritis hodienum laborare Zoologiam et de 

 Cygni specie duplici europaea diu dubitatum fuisse. Cygnus mansue- 

 tus dictus seu sibilus , non minus spontaneus vivit , nec quisquam , 

 qui vel eminus natantem illum cum Olore comparaverit, illum pro 

 varietate habebit. OJores maximos aequat ; natat pulcherrime flexo 

 (in sigmoidem formam) collo, nutante capite quasi superbiens ; quum 

 contra Olor collo recto , caput ad angulum rectum horizontale susti- 

 neat. Cygnus sibilum pro voce edit. Trachea illi non adeo anfru- 

 ctuosa , ut Olori. Cygnus semper candidissimus , solo vertice palle- 

 scente , canoque subargentato , capite paulo breviore. Plumae verti- 

 cis illi rigidiusculae , elongatae , extremis quasi setosis , rudiusculis, 

 nitidis ; at in Olore mollcs brevesque phimulae. Maximum discri- 

 men in conformatione et colore rostrl : in Olore rostrum depressum, 

 extremo latius , ungue latiore , acie crenulato , dorso inter nares an- 

 gusto jugo subangulato, basi nuda , flavissima, ad frontem plana , 

 tuberculoque utrinque subangulata ; loro nudo , usque ad palpebras 

 flavas , flavescente. In Cygno contra rostrum paulo latius, coccineo- 

 rubrum , ungue et membrana nares perficiente, mandibulae item basi 

 et membrana inter ramos nigris ; tuher magnum , carnosum , ovaturn, 

 nigrum , rostri basi a fronte imminet. Cera , vel area nuda inter 

 oculos et rostrum , magna , triangularis , cum palpebris nigra. Ma- 

 xilla superior in Olore mobilior , totaque rostri basis debilior ; nares 

 apice propiores. Mensurae rostri, imo capitis, tantum inter se diffe- 



