2S8 ==» 



Mevganscr cristatus, Brisson. orn. VI. p. 9.3y. tah. 23. 

 Lesser Dun Diver, Zool. brit. p. 147. sp. '2. foem. 

 Redbreasted Merganser, Penn. Zool. arct. U. p. ooj. n. \G(i. 



Latham. av. VI. p. 424. 

 Mergus Serrator, Lin. syst. XII. I. p. 20O. sp. 3. cum 



synonymis. 

 Harle huper D^auhent. ydct. n. 9.07. 

 Rossice Morskoi Krochal (marinus Merganser). 

 Buraetis Angatu. Tungusis Tutscha. 



Reliqnis plerisque populis communi cum Mergansere appellatione. . 

 In mediterraneis raro apparet, nisi in vastis lacubus Baraben- 

 sium camporuni et Baicale. Frequentior in borealibus Sibiriae, circa 

 Obum , Jeniseam , Lenarn et reliquos magnos fluvios. Copiosissima 

 in Baicale ubi a Tungusis, una cum Cygno, pro sacrata ave liabe- 

 tur, et in sacris eorum e ferro ruditer effictae imagmes ejus habentur 

 (Conf. Geor^-i itin. Tom. L p. 27;). t. 3. fig. 5.). Cauta avis esteturinatrix 

 egregia. Magnis gregibus natant et piscantur in societate , circulo 

 facto versus ripas vadosas piscem compellentes, tumque omnes simul 

 mersae coactam praedam diripientes. Quibus nihil contigit, ii prius 

 emergunt, omnes diversis locis. 



Descr. Mergansere paulo minor, ro^froque tenuiore, cylindrico, 

 rubro , supra longitudinaliter fuscescente. Caput in annossioribus 

 totum atrum , viridi sericeum , palpebris albidis : Crista nucliae 

 stricta , phimis setaceis, longitudine capitis, Collum medium album, 

 ducto cervicali nigro ; clorsum nigrum ; jugulum testaceo ferrugineum, 

 fusco - lituratum. Suhtus corpus album, hypochondriis , uropygioque 

 cano fuscoque undulatis. Cauda rotundata , cinerascente -fusca, 

 rectricibus 16. vel 18. extremo obsoletis. Alae nigrae area magna, 

 rhombea , alba baseos ; remiges primariae nigrae , itemque secunda- 



