== 359. 



LXVI. A L C A E. 



Alcarum quondam iinico genere et ab lll. Linnaeo et a me 

 ipso (Spicil. Zool. Fasc. V.) comprehensam familiam, arctico pelago 

 praesertim propriam , sentio nunc aptius cum Moeringio et Brissonio 

 in tria inter se affinia, habituque et moribus valde quidem conve- 

 nientia genera posse dispertiri ; quibus nomina Uriae (a Brissonio 

 adplicatum), Alcae specialiter dictae et (cum Gesnero) Lundae ad- 

 propriari posse puto , quibus etiam hic utar. Omnino peculiaris et 

 in omni aviura coetu aliena figura rostri, quam Lunda arctica, 

 (Moeringio Coeniscus, Brissonio Fratercula dicta) cum descripta 

 a me primum Lunda cirrJiata exacte communem habet , satis accu- 

 rate hoc genus circumscribit. Proximae his sunt verae Alcae , et 

 aliquam quidem similitudinem per sulcos rostri indicant, sed tota 

 circumcaesura et proportione rostri satis differunt. Tertium tandem 

 genus, XJriae ab utroque priorum, forma rostri fere tetraonia, discre- 

 pant et variis circa caput ornamentis phimaceis aeque in propiorem 

 consanguinitatem coeunt et satis disserte genus constituunt. 



Omnes horum trium generum, vel si mavis phalangum, species 

 sunt urinatrices marinae et sub frigida arcto vivunt ; omnes pedes 

 habent pone aequilibrium positos, ingredi sine alarum adjumento 

 nescios, tridactylos, palmatos vel, ut cum Kleinio loquar, plotos; 

 omnibus alae sunt pro corporis poitione parvulae et cauda brevissi- 

 ma ; color autem omnibus supra niger. Omnes nidulantur in caver- 

 nis et fissuris scopulorum fere sine ullo strato, et ovum pariunt tan- 

 tummodo ununi, sed pro mole avis maximum. Vivunt omnes testa- 

 ceis vel molhiscis, unde carnes non pisculentae; sed pellis omnibus 

 tenax et fn-ma, ne inter saxa versantibus vulneretur. 



