de legibus iudicüsque repetundarum. 7 
spectabant, ut quicquid ad privatas res sociorum pertineret ipsorum legi- 
bus administraretur ipsisque iudieibus diiudiearetur, magistratuum Roma- 
norum interventu non opus esset nisi paucis in rebus, quae ad illas ipsas 
leges rite exequendas et ad statum publicum tuendum spectarent. (Vide 
ex. gr. Sieiliae provinciae administrandae formam apud Cie. in Veır. lib. II 
c. 13.) Imprimis autem fecundissimum iniuriarum fontem, avaritiam, 
veteres illi obstruere totum voluerant, cum quid publice populo Romano 
deberent socii accurate perscribendum curarent, privatim autem magistratus 
Romanos nulla in re oneri sociis esse vellent. Quapropter iis, ‘qui Roma 
exibant cum potestate, omnia, quae opus habebant, largiter praebebantur 
ex aerario. Aürn mapeyeı (A rorıs ray "Pouawv) reis FpOs Ta role mgosioUgı 
aravra orwv Ökovra, Aaumoas zus [MEYaAOTgEFEIS ÜmorıSere Koonyias, ait Diony- 
sius Halicarnassensis Tom. IV edit. Reisk. p. 2351 sq. Atque Livius li- 
bro XLIl init. L. Postumium consulem a. a. Chr. nat. 173 primum omnium 
aliqua in re sociis privatim oneri fuisse tradit. Eum enim, quod priva- 
tim Praenestinis (sociis Latinis) iratus esset, priusguam ab Roma profici- 
sceretur, ait litteras Praeneste misisse, ut sibi magistratus obviam exiret, 
locum publice pararet ubi deverteretur, iumentaque, cum exiret inde, prae- 
sto essent. Ante hunc consulem, addit, nemo unguam socüs in ulla re 
oneri aut sumptui fuit. Ideo magistratus mulis tabernaculisgue et omni 
alio instrumento mulitari ornabantur, ne quid tale imperarent socüs. Pri- 
vata hospilia habebant: ea benigne comiterque colebant, domusque eorum 
Jomae hospitibus patebant, apud quos ipsis deverli mos esset. Legati, qui 
repente aliguo mitterentur, singula .iumenta per oppida, iter qua ‚Faciendum 
erat, imperabant: aliam impensam socü in magistratus Romanos non fa- 
ciebant. JIniuria consulis, etiamsi iusta, non tamen in magistratu EXET- 
cenda, et silenlium nimis aut modestum aut limidum Praenestinorum ius, 
velut probato exemplo, magistratibus fecit graviorum in dies talis generis 
imperiorum. Livius igitur olim ne hospitia quidem publica magistratibus 
Romanis a sociis praebita esse tradit. Id quod postea constat correctum 
esse, quandoquidem lege Iulia repetundarum scimus tectum cum necessa- 
riis quibusdam utensilibus praebendum fuisse (vide Ciceronis ad Atticum 
epist. V, 16, 3 et Horatium Serm. 1, 5, 45), nec id tum demum videtur in- 
stitutum esse, sed ex antiquitate revocatum. Idem solis legatis re- 
pente missis iumenta praebita scribit: ‘sed vereor ne id utilitatis publicae 
