de legibus iudieüsque repetundarum. 13 
bula supersunt, eam tantum rationem, quae ad publicum iudicium perti- 
nuerit, mutatam esse, privatam mansisse. Sed eum ego explicandi modum 
accipere non possum propter insolitam prorsus una lege duplicis actionis 
inducendae rationem. Quin potius sic dicamus, legibus veteribus Cal- 
purnia et Iunia privatum fuisse iudieium, posteriore demum (Acilia, ut 
ego existimo) publicum esse factum, quo etiam pertinet quod in fragmento 
eius legis cap. 22 vs. 73 actori potestas relinquitur sive nova lege sive 
veteri agendi. Est enim eo loco (‘Si iudicium)) fuit fueritve ex lege, guam 
L. Calpurnius L. f. trib. pl. rogavit, exve lege, quam M. Iunius D. f.: trib. 
pl. rogavit cet. Quod dieit fweritve indicat optionem relictam esse alter- 
utro modo agendi. 
Accedit etiam illud.. Omnis quidem condemnatio in iudicio pu- 
blico videtur attulisse infamiam. Sie certe Macer in }. 7 Dig. de publieis 
iudieiis (XLVII, 1): Infamem non ex omni crimine sententia facit, sed 
ex eo, quod iudicü publici causam habuit. Itaque ex eo crimine, quod 
iudicü publici non fiat, damnatum infamia.non sequetur, nisi id crimen ex 
ea actione fuit, quae etiam in privato iudicio infamiam condemnato im- 
portet, veluti furti, vi bonorum raptorum, iniuriarum. Infamem vero non 
factum esse lege Calpurnia condemnatum liquido, ut opinor, probabo ex 
eo quod Valerius Maximus VI, 9, 10 memoriae prodidit. L. Lentulus, 
ait, consularis lege Caecilia repetundarum crimine oppressus, censor cum 
L. Censorino creatus est(!). Consul fuit L. Lentulus a. 156, idem censor 
factus est a. 147a. Chr. secundum fastos Capitolinos. Inter eos annos 
cum una sit repetundarum lex Calpurnia, nec ulla omnino Caecilia repe- 
tundarum reperiatur, patet apud Valerium Maximum scribendum esse 
lege Calpurnia, patet etiam iudicium factum esse statiim post eam legem 
latam, patet denique infamem non esse factum Lentulum, ideoque ne il- 
lud quidem iudieium publicum fuisse, certe non eo sensu, quo postea 
iudicia publica dicuntur. 
Iudicii formam supra iam dixi recuperatoriam fuisse 2). Recu- 


(') Cf£. Clintoni eruditissimi Angli Fastos Tom. II. Lustra Romana Append. p. 449. 
(*) Idem censuit Car. Sellius de recuperatoribus p. 371. Obloquitur Reinius p. 614 
causam addens quod recuperatores in singulis causis dari soleant, quaestio autem lege Cal- 
purnia fuerit perpetua. At haec minime cohaerent. Quaestio enim perpetua dicitur, non 
iudicium perpetuum sive iudices perpetui, manetque quaestio perpetua, quamyis novi semper 
