de legibus iudieüsque repetundarum. 15 
urbanis esset, quocum coniunctum est ut etiam cives Romani agendi ius 
haberent. 
His legibus haec facta esse repetundarum judicia convenit, de qui- 
bus memoriae proditum est (!). 
Q. Pompeius A. f. consularis anno 139 a. Chr. repetundarum (ex 
Hispania) accusatus traditur a Valerio Maximo VII, 5, 1 coll. Cic. p. Font. 7 
et absolutus esse, quamquam Cn. et Q. Serviliis Caepionibus et L. et 
Q. Metellis, fratribus utrisque, testimonium (nimis acriter, ut traditur,) 
in eum dicentibus. 
L. Aurelium Cottam P. Africanus, postquam bis consul et cen- 
sor fuerat, i.e. anno ferme 131 a. Chr. repetundarum in iudieium voca- 
vit. Sed reus septies ampliatus, octavo iudieio absolutus est, Cic. divin. 
in Q. Caec. 21. Valer. Max. VIII, 1, 11. Cuius rei causam Cicero p. 
Mur. 25 tempori serviens ad iudicum prudentiam, nimis potenti accusatori 
quasi prodere reum nolentium, rettulit, eumque secutus est Valerius. 
M’ Aquillium ex Asia anno 126 a. Chr. repetundarum accusavit 
P. Lentulus, princeps senatus, subscriptore C. Rutilio Rufo, sed frustra. 
Cie. divin. in Q. Caec.1.1. Cottae et Aquillii et tertii cuiusdam Salina- 
toris ceterum ignoti absolutiones, quia corruptis pecunia iudieibus ef- 
fectas putabat, mox C. Gracchus senatui tum iudicia tenenti infamiae 
vertit. Vide Appianum bell. civil. I, 22. 
Sequuntur enim ©. Gracchi duo tribunatus annorum 123 et 122 
a. Chr. nat., qui cum toti comparati essent ad potentiam nobilium infrin- 
gendam, multa etiam nova in iudieciorum administratione attulerunt. 
Breviter commemorabo eum iudiciorum extraordinariorum usum 
coercuisse lege lata ne de capite civis Romani iniussu populi Rom. iudi- 

(') Aliud iudicium repetundarum more prisco paterna severitas fecit. Anno fere 140 
a. Chr. legati Macedonum in senatu conquesti sunt praetorem eius provinciae D. Silanum 
pecunias contra leges cepisse. Qua de re priusquam senatus cognosset aut praetorem cum 
iudicibus lege quaerere iussisset, petivit T. Torquatus, naturalis Silani pater, ut sibi cogni- 
tio permitteretur. Concedentibus summo consensu et senatu et iis qui questum venerant, 
Torquatus per biduum solus cognitioni vacavit, tertio die filum condemnavit et protinus e 
conspectu suo abire iussit. Hucusque Cicero libro I de fin. 1, 7 auctor est. Addunt Livius 
in epitome libri LIV et Valerius Maximus V, 8, 3 filium proxima nocte suspendio vitam 
finisse. Nec dubium est quin Macedones res amissas recuperarint. 
8.8. 
Exempla 
iudicio- 
rum. 
8.9. 
C.Gracchi 
leges ad 
emendan- 
dam iusti- 
tiaeadmi- 
nistratio- 
nem perti- 
nentes. 
