8. 11. 
Aciliam 
legem 
eam esse, 
quae 
wulgo 
Seryilia 
appelle- 
tur. 
20 Car. ZumPpr, 
igitur ille M’ Acilius tribunus plebis fuisse videatur quaeritur. Necesse 
est ante Servilium Glauciam, qui tribunatum gessit anno 104 a. Chr. Fi- 
lium praetura functum esse si ponamus quinquagenarium, procreavit eum 
anno a. Chr. 120. Scio quidem praetorem potuisse fieri quadragenarium. 
Sed Cicero in Bruto e. 68 homini socordem negligentemque naturam tri- 
buit, ut properato non videatur ad summos honores pervenisse. Jam si 
hoc verisimile est, nihil impedit quin pater circa eundem annum 120 
a. Chr. nat. tribunus plebis fuerit. Nec multo post mortuus videtur esse, 
quoniam viri non parum ingeniosi memoria non extat, et filius ab avo 
Scaevola educatus esse traditur a Ciceronel.]. 
Magistratuum avaritia duriores leges requisiverat: Aciliam prioribus 
fuisse duriorem vidimus: iam quaeritur quibus rebus, qua forma iudiecii, 
quibus poenis propositis durior fuerit. Quod ad iudicii formam attinet, 
ampliatio lege Acilia adhuc permittebatur. Itaque poenae videntur auctae 
esse. In lege repetundarum, cuius fragmenta in aere supersunt, dupli 
poena statuitur. Sed maior poena in eo posita erat, quod repetundarum 
iudieium publicum factum est, quali iudieio damnatum infamia sequitur. 
Äc mihi quidem videtur, quod usque eo recuperatorium iudieium apud 
praetorem peregrinum fuerit, lege Acilia factum esse publicum, proprio- 
que quaesitori traditum esse. Sed hoc iam supra vidimus permissum 
fuisse lege Acilia accusatori, utrum veteribus legibus Calpurnia et Iunia 
res repetere privato iudicio et legis actione sacramenti, an hac noya ac- 
eusare eriminaliter in iudicio publico vellet. 
Quid vero si demonstrem ipsam illam legem, cuius septem fragmenta 
aenea nuper composuit Klenzius, cum antea dispersa legerentur, hanc, 
quam quaerimus, esse legem Aciliam, non Serviliam Glauciae Acilia poste- 
riorem, quo nomine nunc quidem circumfertur, postquam Car. Sigonius 
sic eam coniectura ductus appellavit(!). Nomen auctoris in fragmentis 
non legitur, qua re fraudem fecit Klenzius lectoribus, quamguam invitus, 

(‘) Vide Sigonii de iudiciis libr. II c.27, quod caput de repetundarum legibus agit, 
Tom. II p. 608 edit. Thomasianae. Sigonius duo ‚tantum fragmenta eius legis cognovit: 
omnia collegit nec tamen composuit Fulv. Ursinus in appendice ad Ant. Augustini opus de 
legibus et senatus consultis: omnia item sunt in Gruteriano thesauro, sed magis etiam di- 
spersa, pag. DVI—DIX. DX, 2. DXI DL, 3. MXXXI, 1. 
