de legibus iudieüsque repetundarum. 29 
quominus legem Seryilii Caepionis abrogaret, hominis et invisi et cala- 
mitosi? Nullum profeeto tempus erat magis opportunum, quo eriperetur 
senatui quod pessimo auctore tenebat. Anno igitur 104 a trib. pl. Servi- 
lio Glaucia iudieia equestri ordini recuperata contendimus, eodemque 
anno ab eodem tribuno etiam novam repetundarum legem latam putamus, 
quamquam non negamus in ipsa re nihil magnopere inesse, cur non 
haec lex ab eodem praetore anno 100 lata esse possit. Sed consenta- 
neum est (quod recte annotavit Klenzius), cum adhuc leges repetundarum 
non latae essent nisi a tribunis plebis i.e. in comitiis tributis, ne novam 
quidem legem Serviliam aliter latam putare. Accedit quod necesse erat 
legem Aciliam, cuius pars non minima lege Servilia Caepionis abrogata 
esset, renovare et, quod a populari factione requirebatur, acuere. 
Quod autem Klenzius (leg. Servil. pag. xv) opinatur, legem Servi- 
liam de transferendis ad equestrem ordinem iudieiis non fuisse nisi par- 
tem aliquam legis de pecuniis repetundis, et eam quidem partem, quae 
in fragmentis aeneis inveniamus de cpr viris quotannis legendis, id paene 
dicam incredibile est. Nam ex eo sequeretur ut de repetundis quidem 
equites Rom. iudicarent, in reliquis autem iudiciis, v. c. de maiestate, in- 
ter sicarios, non iudicarent, nisi itidem noyae leges de reliquis criminibus 
latae essent. Qui autem credi potest aliquid quod ad omnia iudicia pu- 
blica pertineat, quodque totius reip. commutationem contineat, sub spe- 
ciali de uno crimine lege latere? Longe rectius dixeris nova lege de pe- 
euniis repetendis opus non fuisse, quoniam quod ad mutandos iudices in 
his iudieiis pertinet, facile potuerit in generali lege iudiciaria praescribi. 
Verum mittamus haec: quaeramus quid repetundarum lex Ser- 
vilia continuerit. 
Primum dico legis proximae prioris Aciliae complura capita in eam 
translata esse, quae utique erat ratio novarum legum cito conscribenda- 
rum. Ad easdem personas magistratuum populi Rom. pertinebat, quo- 
niam Cicero p. Balbo c. 24 senatores solos in discrimen vocatos dicit, 
quod de multo maxima parte illorum verum est. Vide supra pag. 21. 
Item poenam dupli, sicut in Acilia lege, ita in Servilia quoque fuisse 
credibile est, ni dupli cum dimidio fuerit, quam fuisse in lege Cornelia, 
proxime post Serviliam lata, posthac videbimus. Item caput de Zatinis 
g. 14. 
De repe- 
tundarum 
lege Ser- 
vilia. 
