de legibus iudicüsque repelundarum. 33 
Addere debebat C. Fimbriam, C. Memmium, T. Albucium, L. Lucullum, 
Q. Servilium Caepionem, itemque C. Cosconium, T. Coelium, ©. Masonem. 
De Q. Metello Numidico testes sunt Cicero p. Balbo c.5 et ad 
Att. I, 16 et Valerius Maximus II, 10, 1. Ex his locis intelligitur, cum Me- 
tellus causam diceret de pecuniis repetundis et eircumferrentur eius tabu- 
lae (intellige accepti et expensi), equites Romanos, qui tum iudicarent, 
oculos remoyisse, ne dubitare de illius innocentia viderentur. Itaque 
absolutum honorificentissime constat. Sed quaeritur quando iudicium 
factum sit. Et dubitari quidem non videtur posse quin repetundarum 
ex Africa postulatus sit. Rediit autem ex ea provincia aestate anni 107. 
Aut igitur ultimus fere fuit eorum, qui lege Acilia iudicarentur, si eodem 
anno postulatus est, aut inter primos qui lege Servilia Glauciae accusa- 
rentur, quoniam certum est ab equitibus Rom. iudicatum esse. Nam 
annis 106 et 105 senatores lege Caepionis iudicabant. Putamus igitur 
anno 103 eam causam actam esse; neque enim diutius differre licet, 
quamquam id feeit Sigonius. 
Sed eodem anno 103 a. Chr. videtur etiam T. Albucius praeto- 
rius repetundarum ex Sardinia accusatus esse a C. Julio Caesare (Stra- 
bone, L. Caesaris fratre, lepidissimo oratore,) quem Sardi sibi patronum 
optaverant, cum item sese actorem causae offerret Cn. Pompeius Strabo, 
qui quaestor Albucii fuerat. Auctor est Cicero in divin. in Q. Caecil. 9 
et de off. II, 14. Albucium pro praetore Sardiniam rexisse tradit Pighius 
in annalibus annis 105 et 104, eundemque supra vidimus frustra accusato- 
rem extitisse Q. Mucii Scaevolae auguris, quarum inimicitiarum causam 
lepide descripsit Lucilius, vid. Cic. de fin. I, 3 et orat. 44. Hominem Ro- 
manis invisum reddidit Graecae linguae vitaeque affectatio, magis etiam 
quod in Sardinia, bello gesto cum latronibus, quamvis ei supplicationem 
petenti senatus denegasset, sua sponte quasi triumphum gesserat. Itaque 
Cicero de proy. cons. 7 illa una plaga eum concidisse, ignominia senatus, 
dieit. Alioqui non videtur homo malus fuisse, qui etiam aliquot lauda- 
tores Sardos in iudieium adducere potuerit, teste Cic. p. Scauro $. 40. 
Damnatus Athenas in exilium profectus est, ibique animo aequissimo vi- 
xisse traditur a Cic. Tuscul. V, 37. 
C. Flavius Fimbria a M. Gratidio accusatus est, Cicerone au- 
ctore in Brut. 45, cumque lege repetundarum causam diceret et a 
Philos. - histor. Kl. 1845. E 
