8. 18. 
De repe- 
tundarum 
lege Cor- 
nelia. 
38 Car. Zumpr, 
publico decuriam assignabat praetor urbanus, ex lege, opinor, pro per- 
sona rei, ex qua praetor, qui quaestioni praeerat, aut iudex quaestionis, 
qui praetoris loco exercebat, praescriptum lege numerum sorte ducebat: 
ex hoc deinde numero et accusator et reus reiiciebat quot permittebat 
lex, qua iudicium fiebat. In ea quoque re Sulla ordinum diserimen fe- 
cit, qui hominibus de plebe, i.e. iis qui non essent senatores, trium 
tantum iudicum reiiciendorum facultatem daret, cum Verres, repetunda- 
rum reus praetorius, sex lege Cornelia reiicere posset, teste Cic. in Ver- 
rem lib. IIc. 31. Denique in locum reiectorum iudicum alios subsortie- 
batur qui quaestioni praeerat, si ita lege constitutum erat (1): alioquin 
iudices, qui reiectione facta supererant, rem quaerebant. 
Sulla deinde inter complures leges, quibus maleficia coercere vo- 
luit, novam etiam de pecuniis repetundis legem tulit. Sed ea quid 
novi institutum sit, praeterquam in forma iudieii, ut senatores iudicarent, 
ut terni iudices possent reiici ab iis, qui non senatores essent, plures 
(senos opinor) (?) a senatoribus, et reis et accusatoribus, difficile est di- 
cere. Nam duabus actionibus ut res ageretur (id quod de lege Cor- 
nelia patet ex causa Verrina, item e- iudicio de M. Fonteio, collatis locis 
orat. Cie. p. Font. e. 12 8.27, ec. 13 $. 30) instituerat iam lex Servilia. 
Item caput legis Corneliae quo res pervenerit translatum esse de Servi- 
lia, demonstravimus supra. Nec personae aliae tenebantur lege Cornelia 
atque eae, quae legibus prioribus tenebantur: ipsi enim erant magistra- 
tus et qui potestate erant a senatu populoque Rom. instructi, senatores 
plerique, pauci qui nondum erant in senatum lecti. Huc pertinent. Ci- 
ceronis verba in Verr. lib. IIc. 31. ubi senatores in Verris iudicio repe- 
tundarum alloquens, Habeatis, ait, sane istum de vobis iudicem: de se 
homines, si qui extra istum ordinem sunt — hunc hominem tam crudelem, 
tam sceleratum, tam nefarium, nolunt iudicare. Si qui sunt ait, quod 
significat paucos esse, ex magistratibus minoribus, qui partim senatores 


Aureliam legem perlatam futura sit, dicit, quippe quae lex ne proposita quidem tum fuerit, 
neque ubi de decuriis iudicum dicendum est, duas dicere potest, cum tres ex Aurelia lege 
fuerint. Duos quidem iudicum ordines aliquis, qui minus accurate ageret, appellare posset, 
non duas decurias. 
(‘) Nam in Verris quidem iudicio nulla fuit subsortitio. 
(?) Vide locum paulo ante laudatum et infra pag. 45. 
