de legibus iudicüsque repetundarum. 43 
scriptores saepe aut postulationem aut delationem solam appellant, quippe 
utramque praeparatoriam nec fere magno temporis intervallo diremptam (?). 
Verumtamen accidere poterat ut longius tempus interesset, si plures simul 
nominis deferendi potestatem peterent. Id quod in Verris causa factum 
est. Nam eodem tempore accusandi Verris facultatem petivit Q. Caeci- 
lius, qui in Sieilia natus et sub ipso Verre quaestor fuerat anno 73 aut 72, 
ab eoque contumeliose se tractatum querebatur, iisque causis utebatur 
apud praetorem repetundarum, cur Ciceroni accusator praeferretur. Ita- 
que prius iudicari necesse fuit, utri accusandi potestas daretur, idque 
iudieium divinatio vocabatur, quod erat de re futura (?). Qui iudices ea 
de re fuerint, neque aliunde neque ex Ciceronis oratione intelligitur: 
unam nomine appellat iudicem (?) M. Marcellum, qui idem postea de 
Verre iudicavit, praetorem non appellat. Puto aliquot a praetore repe- 
tundarum iudices datos esse, qui certamen dirimerent, eosque iniuratos 
consedisse accipio ex argumento veteris enarratoris. Praelatus est eorum 
iudicum sententia Cicero, ac ne id quidem datum est Caecilio, quod se- 
cundo loco postularat, ut una cum Cicerone accusare posset, i.e. ei 
subscriberet (*), abnuente, sicut facile est coniicere, Cicerone. Hie igi- 
tur nomen C. Verris de pecunis repetundis defulit apud M’ Glabrionem 
praetorem, qui ei quaestioni anno 70 a. Chr. praeerat. Num subscripto- 
res habuerit ignoramus: sed cum id moris tum fuerit, et Caecilius quo- 
que duos vel tres habiturus fuerit (?), verisimile est subscripsisse illi in 
Verrem L. Ciceronem, Marci fratrem patruelem (%). Delationis ratio haee 
erat, ut accusator, postquam calumniam deieravit, adversarium in iure 
interrogaret fecissetne hoc vel illud contra certam quandam legem. Fa- 

(') Fuisse autem diversam M. Coelius indicat in Ciceronis epist. lib. VIII, 6 sie scribens: 
Illud mihi occurrit, quod inter postulationem et nominis delationem uxor a Dolabella 
discessit. 
(?) Vide Ps. Asconium in argumento Cic. divinat. in Q. Caecil. et cf. Quintiliani Inst. 
orat. VII, 4, 33. 
(?°) Divin. in Q. Caecil. c. 4. 
(*) Cie. in Verr. lib.I c. 6 $. 15. 
(?) Cic. divin. in Q. Caec. c. 15. 
(°) Qui M. Ciceronem in Sieiliam inquirendi causa comitatus est, Cic. in Verr. IV, 65, 
iuvenis summae spei plenus, sed biennio post mortuus. 
F2 
