de legibus iudieüsque repetundarum. 45 
trueli illico profectus est. Iter cum 50 diebus confeeisset, in iure apud 
praetorem ut proximus quisque dies agendae rei constitueretur postula- 
vit. Sed certior factus est aliam rem apud eundem repetundarum prae- 
torem delatam receplamque esse, cuius actor inquirendi causa 108 tantum 
dies petivisset: expectandum igitur esse, utrum ille rediret remque per- 
sequeretur, an abiiceret accusationem. Verum ille alter accusator ab ini- 
tio erat interpositus non aliam ob rem, nisi ut Verris causa duceretur, et 
in annum insequentem differretur, quo maior elabendi spes Verri afful- 
serat. Sic suspicabatur certe Cicero, aegre ferens tantum sibi temporis 
ad agendum appositi subtrahi (')., Cumque accusator iste re vera non 
compareret, tum denique agendi dies constitutus est Ciceroni. 
Et primum quidem sortitio iudicum facta est. Ex iis, quorum no- 
mina urna exierant, et reus et accusator reiicere poterant. Quot, certa 
ratione demonstrari nequit. Cicero quattuor a se rejectos appellat lib. I 
in Verr. c.7(?), a Verre tres reiecti nominibus appellantur eod. loco et 
lib. II, 41. V, 44: sed noli dubitare quin plures fuerint, quoniam li- 
bro I, 31 Cicero dicit reis, qui non senatores essent, tres tantum reiicere 
licuisse lege Cornelia, senatoribus ergo plures. Verisimile est utrumque 
senos rejicere potuisse (?). Subsortitio in locum reiectorum non videtur 
in hoc iudicio facta esse, si recte locum Cie. ı in Verr. extr. de subsor- 
titione in alio iudieio ab alio quaesitore facta explicaveris (*). Qui re- 
licti erant, reiectione facta, iudicum erant consilium. Tredecim nomi- 
natim appellat variis locis Cicero (°), quorum nomina collegit Hotomanus 
ad act. ı initium, nee verisimile est plures aut multo plures fuisse, quon- 

agendae, sed is erat brevissimus, vide Asconium in argumento Cic. Cornelianae p. 59, Plu- 
tarchum in vita Ciceronis c. 9. 
(!) Cie. in Verr. lib. I c. 11. 
(?) Nam dubium non est quin Cicero etiam M. Lucretium, quem Verres retinuerat, re- 
iecerit. Cur enim nominaret? 
(°) Sie olim Ferratius censuit in epistolis (excerpt. in Garatoniana edit. Cic. oratt. in 
Verr. IH, 31) quamquam memorabili nec tamen animadyerso errore in ipsa computatione lapsus. 
(*) Vide ad eum locum lib. 1$. 158 annotationem nostram. 
(°) Octo iunctim act. I, 10. Servilium lib. I, 21. @Q. Titinium I, 49. Catulum IV, 31. 
C. Marcellum IV, 22. L. Octavium Balbum II, 12 si recte annotayit scholiasta fuisse hunc 
