8. 20. 
Reliqua 
exempla 
iudicio- 
rum lege 
Cornelia 
repet. 
90 Cır. ZumPr, 
esse dieit, ut lis non amplius quam 750000 drachmum, i.e. tricies HS 
(30000 numm. aur.) aestimaretur, eamque ob causam Ciceronem in suspi- 
cionem venisse, quasi accepta pecunia aliquantum de summa remisisset (!). 
De pecunia non adducor ut credam, sed negare nolim Ciceronem, qua 
fuit animi lenitate, justo tum leniorem fuisse, ac victoria contentum ali- 
quid de contendendo reliquisse, cum sine dubio etiam ipsi qui res repe- 
terent minus acres essent in petendo, postquam comperissent parum aut 
nihil superesse bonorum quae possiderentur. Sed, quod caput rei est, 
intelligi debet iudicum fuisse aestimationem, nec quiequid ab actore pe- 
tatur, examinata re a iadiecibus concedi. Quanti autem lis aestimata erat, 
tantum par est credere ex bonis condemnati, si sufficerent, a quaestore 
aerarii redactum et iis quibus adiudicatum erat solutum esse. 
Praeter C. Verrem lege Cornelia repetundarum accusatos invenio 
hos inter annos80 et 70 a. Chr. nat. dum simul etiam Cornelia lex iudi- 
ciaria valebat: 
P. Gabinium Capitonem primum pono, quia causam eius ad 
certum quendam annum referre non possum, adeo ut vel hoc incertum 
sit, utrum Servilia lege an Cornelia accusatus sit. Eum Cicero divin. in 
Q. Caecilium c. 20 i. e. anno a. Chr. 70 dieit nuper ex Achaia accusatum 
esse a L. Pisone, qui praetor fuit Romae et collega Verris anno 74. Ita- 
que, quamvis dubia istius verbi significatio sit, tamen, ubi de acqualibus 
sermo est, non ultrax annos differre possum. Sed sine dubio ille est 
Gabinius qui praetor in urbe fuit anno 89, apud quem Archias poeta ci- 
vem se professus est, teste Cicerone p. Arch.5. Quodsi anno insequenti 
Achaiam rexit, nimis longum videtur spatium interesse inter hanc eius 
potestatem et iudicium lege Cornelia factum. Tamen hane coneiliando- 

G)eBlarnlal: olrw Ö: Tod eobou zaradızarSevros ERdourzovre mevre lugudwn FIAYTAIAEVOG 
znv Öbenv 5 Kızeouv deßoryv Eryzv #.7.%. Quod Plutarchus dicit, ipsum Ciceronem tan- 
tuli litem aestimasse falsum est sine dubio, et aut ignorantiae moris Romani aut festinationi 
tribuendum. Dubitant autem interpretes de summa: sed corrigendi rationes non procedunt. 
Nam si quadringenties HS, quantum Verres abstulisse arguitur, exprimendum fuit, debuit 
Yırlav nugeedwv, sin millies, quod duplum cum dimidio est, dıryıriav revrazoriuv nugaduv. 
Itaque summa quidem manebit, quam supra posuimus, sed utrum hoc simplum taxationis, an 
duplum cum dimidio ex lege habendum sit, dubito. Magis opinor hoc alterum, ut ipsae 
rapinae taxatae fuerint 300000 drachmum sive duodecies HS. 
