58 Car. ZumPr, 
C. Manilii repetundarum accusatio ad M. Ciceronem praetorem 
incepta tantum videtur esse, deinde omissa (vid. Plutarch. in vit. Cic. 9. 
Dion. Cass. XXXVI, 27), quandoquidem idem Manilius inseq. anno maie- 
statis accusatus et damnatus est, ut ex annotatione schol. Bobiens. ad Cie. 
Milonianam p. 284 Or. collata cum Asconio in Cornelian. p. 60 intelligitur('). 
A.65 L. Catilina praetorius ex Africa factus est reus a P. Clo- 
dio adolescente. Cicero eum defendit, et absolutus est ipso volente ac- 
cusatore, quamquam senatorum urna damnavit. Vide Cic. ad Att. I, 2, 
ef. Tunstall. epist. ad Middletonum p. 27 apud Orellium in repetit. vitae 
Ciceronis a Fabricio conscriptae p. 43 not. 
A.63 C. Calpurnius Piso consularis e Gallia Narbonensi accu- 
satus est, agente maxime O. Caesare, qui poenas a Pisone repetivit pro- 
pter iniustum Galli euiusdam supplieium, Sallust. Catil. 49. Cicero con- 
sul Pisonem defendit effecitque ut absolveretur, Cic. p. Flacco 39. 
L. Piso ex nescio qua provincia a P. Claudio Pulchro accusatus 
traditur a Valerio Maximo VIII, 1,6 quod graves et intolerabiles iniurias 
socis intulisset, nec absolutus nisi misericordia iudicum, quod humi prostra- 
tus pedes iudicum oscularetur et in ea re, cum subito imber incidisset, 
os suum coeno repleret. Alium non novimus L. Pisonem qui a P. Pul- 
chro accusari potuerit nisi Caesoninum, consulem a. 58, a Cicerone aeter- 
nae infamiae traditum, eamque ob causam eius iudieium anno 59 assigna- 
tur. Miror tamen Ciceronem prorsus illam rem silere. Nec inscite 
animadvertit Drumannus magis Pisoni ad absolutionem videri profuisse, 
quod C. Caesar eius gener illo anno consul fuerit. Seilicet Valerius 
admirabilia omnia consectatur, iisque magis quam simpliei veritate gaudet. 
Sine dubio a. 59 C. Antonius consularis repetundarum ex Mace- 
donia accusatus est a Q. Fabio Maximo et M. Coelio(*), defensus a Cice- 


(') Fundanius quidem, quem Reinius p. 658 ad hunc numerum refert, non potest 
repetundarum accusatus esse, siquidem Cicero anno 66 pro eo dixisse invenitur (Drumann. 
hist. Rom. V p. 374), isque eo ipso anno de illo cerimine quaesivit. 
(°) Tertium accusatorem commemorat Valerius Max. IV, 2, 6 Caninium Gallum, qui po- 
stea gener eius, quem damnayerat, factus esse traditur. Ceterum Drumannus in hist. Rom. 
C. Antonium maiestatis esse accusatum a M. Coelio, eoque crimine etiam damnatum tradit 
ex Cic. orat. p. Coelio 7, 31. Nimirum in communi accusatione eam partem sibi delegit 
Coelius, quam persequeretur. Et sic explicandum est quod legitur in scholis Bobiensibus 
