66 Car. Zumer, 
gerunt. Defenderunt Scaurum sex patroni, cum ad id tempus raro quis- 
quam pluribus quam quattuor uteretur:; ac post bella civilia ante legem 
Iuliam (iudiciariam) ad duodenos patronos est perventum. Inter eos cum 
Q. Hortensio M. quoque Cicero fuit, euius oratio extat, non integra 
illa quidem, sed non exiguae partes in codieibus rescriptis. Laudaverunt 
Scaurum ıx consulares, partim coram, partim per tabellas.. Cum senten- 
tiae ferrentur, ad genua iudicum accesserunt bifariam divisi complures 
nobiles cognati. Sententias tulerunt senatores xxır, equites xxım, tribuni 
aerarii xxv (septuaginta igitur universi) ex quibus damnarunt senatores ıv, 
equites ır, tribunist. Scaurus igitur praeclare absolutus est. Asconius 
sic pergit: „Cato, praetor repetundarum, cum deinde vellet de accusato- 
ribus in consilium _mittere, multique e populo manus in accusatores in- 
tenderent, cessit imperitae multitudini (?), ac postero die in consilium 
de calumnia accusatorum misit. C. Triarius nullam gravem sententiam 
habuit: subscriptores eius M. et Q. Pacuvii fratres denas, et L. Marius 
tres graves habuerunt.” Itaque quamquam Scaurus plurimis sententiis 
absolutus est, accusatores tamen eius non sunt iudicati dolo malo fecisse 
äut calumniati esse. Et recte quidem: nam si legeris Valerii Maximi 
locum supra iam allatum (VIII, 1, 10), Scaurum turpissime se in provin- 
cia gessisse fatebere, nec aliam ob causam absolutum esse, nisi ob vetu- 
stissimam nobilitatem recentemque patris memoriam, ut Maximus ait, vel 
quod eam partem iudicum, quam misericordia et gratia non movisset, 
pecunia obstrinxerat. 
Eod. anno 54 exeunte A. Gabinius consularis e Syria redux ac- 
cusatus est, primum maiestatis, quod iniussu senatus populique Rom. 
e provincia excessisset et Ptolemaeum (Auleten), pugna facta cum Ale- 
xandrinis, in regnum restituisset. Cum ıxx iudices sententias ferrent, 
axxxvıı absolutus est(?). Sed paulo post idem a C. Memmio trib. pl. 
repetundarum est accusatus, cum propter alia delicta provincialia, tum 
propter eandem illam causam, sed addito crimine quod decem milia ta- 
lentum a rege Aegyptio cepisset. Cicero eum exoratus a Pompeio de- 
fendit, nec eo secius Gabinius condemnatus est. Lites aestimatae sunt, 
(') ie. opinor discessit de loco et quod illico facere debuit in diem posterum distulit. 
(2) Cic. ad Qu. fratr. IN, 4. ad Att. IV,16. Dio Cass. XXXIX, 55. 62. 
