de legibus iudicüsque repelundarum. 67 
cumque praedes Gabinius dare non posset, in exilium abiit: ex bonis 
venditis non redacta est summa, quae fuerat litium aestimatarum (!). 
Itaque illico ab eodem accusatore ad eosdem iudices C. Rabi- 
rius Postumus, eques Romanus, adductus est, maxime eo capite legis 
quo res pervenisset. Cicero etiam hunc defendit, nititurque probare ora- 
tione, quae extat, nec suo nomine accusari posse Rabirium, quod lege 
Iulia non teneatur, utpote qui non fuerit de cohorte Gabinii, nec ex 
Gabinii causa peli restitutionem pecuniae, quod in lite illius aestimanda 
non nominatus sit, nec alioquin ex ea pecunia, quam Gabinius ceperit, 
quicquam ad eum pervenerit. Sed num probaverit iudicibus ignoramus. 
Videtur enim re vera Rabirius et praefecti Rom. munere functus esse, et 
cum pecuniam Gabinio promissam ab Aegyptiüs extorqueret, non parvam 
eius partem sibi conciliasse. Certe quod aliquanto post in civitate fuit 
Caesarique in bello Africano utilem operam praestitit(?), non videtur 
impedire quominus tum condemnatum et, si restituere pecuniam nollet, 
(ut sine dubio noluit,) in exilium profectum esse putemus, quandoquidem 
eadem qua Gabinius ratione a Caesare potuit esse restitutus, sicuti cen- 
set Drumannus hist. Rom. VI p. 83. 
C. Claudius Pulcher, qui anno 55 et parte anni 54 Asiam 
post praeturam rexit, paulo post repetundarum accusatus est a M. Ser- 
vilio ac damnatus, quandoquidem lites ei aestimatas esse legimus in 
M. Coelii epist. ad Cie. (VII, 8$.2). Mortuus est Romae, ut videtur, 
sed infamis, a. 52 paulo post P. Clodium fratrem occisum (?). Eius 
uleiscendi causa a. 51 Appius minor, eius filius, M. Servilium primo 
repetundarum et ipsum accusare voluit, sed cum eam causam Pilio, ne- 
cessario Attici, concessisset, accusavit praevaricationis in patris sui repe- 
tundarum iudicio, pecuniamque apud illum ob C. Claudii absolutionem 
depositam repetivit. Hanc Appii amentiam ridet M. Coelius 1. l., quod 
et patris memoriam tamquam iure damnati laesit, nec tamen satis cavit 

(') Cie. p. Rabirio Postumo 4. 
(?) Caes. bell. Afric. 8. 
(?) Asconius in argumento Milonianae pag. 35 Or. duo adolescentuli, qui Appiü Claudii 
ambo appellabantur, qui erant (. Claudiü filü, qui frater fuerat Clodü, et ob id illi patrui 
sul mortem, velut auctore fratre, persequebantur. 
12 
