490 Car. Zumer, 
dicum appellationibus ipsi cognoscerent. Alios locos de senatus illo iure 
recipiendarum appellationum non novi. Nam quod Ulpiani fragmentum 
leg. 1 Dig. a quibus appellari non liceat (XXXXIX, 2) legitur: sciendum 
est a senatu appellari non posse, idque oratione Diei Hadriani effectum, 
ad aliud ius senatus iudicandi pertinere videtur, de quo mox deinceps di- 
cam. Ac miror sane, cum ex Taciti verbis appareat illum appellandi se- 
natus morem satis veterem esse, nihil alibi de eo legi. Quid multa? 
Mihi quidem tota res pertinere videtur ad appellationes senatus ex pro- 
vinciis populi, cum appellationes ex provinciis Caesaris ad ipsum Impe- 
ratorem iverint, qua de re ante diximus. Quod autem illud discrimen 
provinciarum a Diocletiano Imperatore sublatum est, omnesque provinciae, 
praeterito senatu, solius principis curae commissae sunt, ea re effectum 
est ut in Digestis nihil de illa senatus potestate legatur. 
$. 36. Adhuc propositum nostrum secuti diximus in universum de mutata 
a sub Imperatoribus iudiciorum forma et ratione. Venimus iam proprie ad 
quae per-leges et iudicia repetundarum, quae fuerunt eadem illa aetate. 
tinerent Et quod ad leges quidem pertinet, quibus delicta magistratuum 
ad emen- 
dandam Caverentur et coercerentur, primum iuvat animadvertere Augustum et eius 
legem re- successores, quo altius ipsi lege imperii super ceteros atque adeo super 
Bar leges elati erant, tanto studiosius providisse, ne quis religuorum magistra- 
 tuum idem faceret aut privatos cives sociosque opprimeret. Veteri quidem 
lege Iulia repetundarum omnes res et causae comprehensae erant, ex qui- 
bus illi, qui publica auctoritate utebantur, pecunias, quas non liceret, 
capere possent. Ea lex cum sub Imperatoribus quoque valeret, id quod 
et Digesta et frequentissimae scriptorum commemorationes testantur, tum 
addita sunt, quae item ad levandas provineias prohibendasque magistra- 
tuum iniurias pertinerent, alia praescripta, instituta, senatusconsulta. | 
Cum nulla lege vetitum esset ne quis proconsul aut legatus uxo- 
rem secum duceret in provinciam, saepe autem socii de avaritia nobilium 
feminarum quererentur, senatusconsultum factum est anno p. Chr. nat. 
24, u. c.777, Cornelio Cethego et Visellio Varrone consulibus, uf pro- 
vincialibus uxorum criminibus magisiratus quamquam insontes et culpae 
alienae nescü perinde quam suis plecterentur. Verba sunt Taciti Annal. 
IV, 20 occasionem rei et secretas causas accurate exponentis. Qui cum 
