de legibus iudicüsque repetundarum. 493 
phici, primum Africa et Asia, quae ambae iis destinabantur qui consulatu 
funeti essent: tum decem praetoriae, Hispania Baetica, Gallia Narbonen- 
sis, Sicilia, Sardinia cum Corsica, Dalmatia, Macedonia, Achaia, Creta 
cum Cyrenaica, Cyprus, Bithynia. Sed dissentit a Strabone Dio Cassius 
libro LIH, 12, qui Cyprum et Galliam Narbonensem provincias ea condi- 
cione aliquanto post senatui permissas tradit, ut Augustus Dalmatiam re- 
eiperet: quapropter Strabonis decem praetoriae provinciae ad novem re- 
eidunt. Populi provinciae quotannis sorte attribui solebant eis qui ante 
quinquennium consulatu aut praetura functi erant. Nam haec Pompeia 
lex anni a. Chr. nat. 52, u. c. 702 (wrre reus apkavras Ev rn meAeı um moo- 
Tepov Es Tas EEw Aysuovias molv mevrE ern magerIelv aAmgourSar, Dio Cassius 
ait XL, 56) etiam sub Imperatoribus valebat, eodem teste libro LI, 14. 
Qui autem eas provincias obtinebant, etiamsi in urbe praetores tantum 
fuerant, proconsules appellabantur (!). Suas autem provincias Impe- 
rator legatis suis, item consularibus aut praetoriis viris, sed suo arbi- 
trio delectis nec ad unum annum institutis, regendas demandabat: qui, 
cum ipse Imperator proconsul esset, non erant nisi praetorio iure et 
propraetores appellabantur, quamquam iidem pro eo gradu, quem in 
urbe obtinuerant, legati Caesaris aut consulares aut praetorii et erant et 
dicebantur. Fungebantur autem hi praeter civilem potestatem etiam mi- 
litari officio gladioque cincti erant, sicuti etiam eorum legati, qui cum 
tot essent numero quot legiones in ea provincia erant, ut a legatis Cae- 
saris discernerentur, legati legionum vocabantur. Etiam proconsules in 
populi provinciis legatos suos habebant, sive assessores, ut eos Dio Cas- 
sius malebat dicere (?), religui quidem proconsules singulos, Africae et 
Asiae ternos. Sie enim explicandum puto quod Dio Cassius tradit LIL, 
14 extr. &va -wev ci Errgurnynnores — reis de ol Umareunorss, cum hoc non 
tam ex dignitate, quam quisque proconsul in urbe habuisset, quam ex 
amplitudine provinciarum constitui deberet. Praeterea cum proconsulibus 

* « x 14 m a ’ > 
(') Dio Cass. LII,13 za: dvSurarous zarss San um Orı ToUs Övo rols Umareuzoras, aAAC 
x 3 - ’ \ N ’ v _. . . 
zaL ToUs @AAous TÜV ErTgaTnynzorWv n dozouvruv Ye Erroaryymzever aovov ovrs. Nimirum hi 
quidem in provinciis ius potestatis summum habebant. 
ic 2 Dio Cass. LI, 13 z& o mageögeunures Tois 70 zUgos vn GoyAs Eyousıw' oUru 
yap av SIT auroUs, ou meös 70 vol, ara meos Fyv mo@ew, UTTmEO eirov, ZRAETALA, eme or 
Ye arAcı mosseuras zu rourous EXAnvigovres dvonagovsn. 
