de legibus iudieüsque repetundarum. 499 
XL, 52, sed quot potuerint esse non exequitur. In causa Iulii Bassi re- 
petundarum ex Bithynia accusati sub Traiano (apud Plinium Epist. IV, 
9), video quattuor advocatos rei dixisse. Tot igitur existimo fuisse con- 
cessos. Accusationi et defensioni certae horae, item ex lege, erant con- 
stitutae, accusationi sex, defensioni novem, in utraque actione. Nam re- 
petundarum iudieium ex veteribus novisque legibus duabus actionibus age- 
batur (!). Atque sie fuit in illa causa Bassiana. Priore actione accusa- 
runt Pomponius Rufus et Theophanes, unus ex legatis Bithynorum, sex 
horis intellige, defenderunt Plinius et L. Albinus novem horis, sed inae- 
qualiter distributis, quoniam Plinio reus quinque, alteri patrono quattuor 
dederat. Haec prior actio unum diem et dimidium absumpsit. Conse- 
ceuta est illico altera actio. Quae pars alterius diei supererat, ea consum- 
pta est in noctem usque renovata acceusatione duorum oratorum, Herennii 
Pollionis et eiusdem, qui iam semel dixerat, Theophanis. Tertio die al- 
tera actio conclusa est iterata defensione, quam duo actores sustinuerunt, 
Titius Homullus et Fronto. Quartum diem probationes occuparunt, i. e. 
testium auditio et interrogatio, tabularum examinatio. Tum statim senten- 
tiae latae sunt. 
Aceusatores provinciales in senatu etiam Graece locutos esse disci- 
mus e loco Quintiliani Instit. orat.VI, 1,14, ubi in iudicio Cossutiani Ca- 
pitonis, repetundarum e Gilicia accusati (cf. Tacit. Ann. XIII, 35), acute 
dietum Graeei accusatoris affert. Idem significat Valerius Maximus II, 2, 
3, cum sua aetate (quae Tiberii Imp. est) aures curiae Graecis actioni- 
bus exsurdari queritur. Itaque etiam Theophanem et Fonteium Bithy- 
nos apud Plinium Epist. IV, 9 et V, 20 Graece dixisse putabimus: nam 
sine dubio, quam Fonteio Plinius tribuit, volubilitatem linguae ac loquen- 
tiam Graecus homo in Latino sermone non praestitisset. 
Sententiae de reis, sieuti omnino in senatu moris erat, palam et 
voce ferebantur. Primi censebant de more consules designati, si tum 
erant, et consulares: raro videtur factum esse ut ad praetorios et inferio- 
res dignitate descenderetur. De sententiis prolatis consul quas volebat 
eligebat, deque iis senatum discessione per pedes facta ita decernere iu- 


(') Duae actiones propriae erant iudiciis de pecuniis repetundis, non erant, quantum 
scimus, in iudiciis maiestatis aut de vi aut inter sicarios. 
Rrr2 
