de legibus iudieüsque repetundarum. 503 
fatetur (Plin. Epist. II, 11, 2), sive accipit (id.VI, 29, 10), aut dantur iudi- 
ces (id. II, 11, 2): nec aliud est quod Tacitus Ann. I, 74 memoriae pro- 
didit de Granio Marcello, praetore Bithyniae, postquam absolutus est ma- 
iestatis criminibus, de pecunüs repetundis ad reciperatores itum est. 
Nimirum recuperatores illi iudices mihi quidem vocati videntur, quod 
quanti quaeque res esset et quid cuique deberetur libere aestimarent ('). 
Modum eorum legendorum ignoramus, sed non dubito quin auctoritate 
senatus a consulibus ex ipsis senatoribus dati sin. Nam hoc utique per- 
tinere videbatur ad honorem senatus, ne quis qui non esset senator de 
senatore iudicaret. Vide Spartianum in Hadr. c. 8, Capitolin. in Marco 
ce. 10, Lampridium in Alex. Sev. c. 21. 
Ut pecuniae ex bonis damnatorum redderentur iis, a quibus abla- 
tae essent, et iustum erat et fieri solebat. Nimirum si repeterent illi. 
Alioquin in aerarium redigebantur (?). Sed cum quadrupli condemnaren- 
tur rei, quaeritur utrum repetentibus hoc ipsum quadruplum solutum sit, 
an simplex ita redditum, ut quod excederet in aerarium inferretur. Hoc 
vero fateor me nescire, credo tamen, sicut in furto fiebat, quadruplum 
cessisse illis, a quibus simplum ablatum esset, ita ut, cum inde sumptus 
accusationis in testibus adducendis, alendis, tabulis conquirendis, descri- 
bendis aliisque rebus instruendae accusationi necessariis deducti essent, re- 
liquum pro rata parte distribueretur. Praemia accusatoribus data non me- 
mini me legere in causis repetundarum, cum frequens sit in maiestatis 
iudieiis, ut vel ex bonis damnatorum, vel ex aerario nanciscerentur tam- 
quam bene de republica meriti. 
Criminalem poenam ordinariam repetundarum damnatis fuisse infa- 
miam saepe iam diximus. Cum ea coniunctam fuisse amissionem ordinis 
etiam sub Imperatoribus, plurimis auctorum testimoniis demonstrare pos- 
sumus. Adde nunc cum senatoria dignitate etiam sacerdotia amitti, sicut 
Plinius Epist. IV, 11,11 de senatore condemnato dicit, modo consularem, 
modo septemvirum epulonem fuisse, iam neutrum esse. De reliquis in- 
famiae civilis effectibus, ut nec postulare, nec testimonium publice dicere, 

(') C£. supra pag. 13 extr. 
(2) C£. Plin. Epist. 1,411 8.20. Tacit. Annal. IV, 19. 
