$. 44. 
Princeps 
ipse quo- 
504 Car. Zumer, 
nec iudieibus esse liceret damnatis, silent historiei, sed etiamsi sileant, 
valere tamen debet Ictorum auctoritas. 
Appellari principem contra senatus sententiam absonum erat, quo- 
tienscunque princeps senatui interfuisset. Sed cum haud raro. ‚abesset, 
modo co- introductum videtur ut liceret, donec Hadrianus honori senatus dedit ut 
gnoverit 
de sena- 
toribus. 
vetaret. Sie enim ait Ulpianus leg. 1 Dig. a quibus appellari licet 
(XXXIX, 2) Dicendum est, appellari a senalu non posse principem, idque 
oratione D. Hadriani effectum. Verumtamen poenam passis saepenumero 
princeps senatorium locum reddidit, velut Cossutianus Capito repetunda- 
rum damnatus e Cilicia (Tacit. Ann. XIII, 33, coll. Iuvenale satir. 8, 93) 
senatorium ordinem precibus Tigellini a Nerone recepit, Taecit. Annal. XIV, 
48. Itemque apud Tacitum Annal. XI, 22, damnatus lege repetundarum 
Cadius Rufus accusantibus Bithynis legitur: sed aliquanto: ‚post eodem 
teste (Hist. 1,77) redditur Cadio Rufo, Pedio Blaeso senatorius locus, qui 
repetundarum criminibus sub Claudio et Nerone ceciderant. Ac Sueto- 
nius (in Nerone c. 2) Othonem ait zantum sub Nerone potentia valuisse, 
ut damnatum repetundis consularem virum, priusguam plane restilulio- 
"nem ei impetrasset, non dubitaret in senatum ad agendas gratias- iniro- 
ducere. 
Prineipes igitur, sicut vidimus, iudicia de senatoribus accusatis se- 
natui ipsi permiserant. Atque hoc inde ab Augusto ad Traianum et Ha- 
drianum moris fuisse exemplis allatis abunde probavimus. Sed tamen 
priusquam reus ad senatum adduceretur, saepenumero videtur factum esse 
ut princeps ipse cum consilio virorum iurisperitorum de causa cognosce- 
ret. Aliter quidem explicare non possum quod tradit Spartianus in vita 
Hadriani c. 8: Equites homanos nec sine se de senatoribus nec secum iu- 
dicare permisit, Erat enim tunc mos, ut, cum princeps causas cognosce- 
rel, et senatores et equites Romanos in consilium vocaret, et sententiam ex. 
omnium_ deliberatione proferret. De causis criminalibus loqui Spartianum 
patet ex simili instituto Marci Imperatoris, quem ait Capitolinus in eius 
vita c. 10 hoc quoque senatoribus detulisse, ut, quotiens de eorum capite 
esset iudicandum, non pateretur equites Romanos talibus interesse causis. 
His igitur locis Hadrianum et Marcum Imperatores ipsos vides cum con- 
silio de causis senatorum criminalibus cognovisse, quod cum appareat non 
factum esse in curia, non relinquitur aliud nisi ut dieamus fieri esse so- 
