﻿284 RüDOBFF 



DOMITII ULPIANl 



DE OFFICIO PROCONSULIS LIBRORUM DECEM 

 QUAE SUPERSU1NT. 



LIBER PRIMUS. 



DE INGRESSU. 

 I. Observare autem proconsulem oportet, ne in hospitiis praebendis oneret pro- 

 vinciam, ut imperator noster cum patre Aufidio Sevcriano rescripsit. 



Nemo proconsulum stratores suos habere potest, sed vice eorum milites 

 ministerio in provinciis funguntur. 



Proficisci autem proconsulem melius quidem est sine uxore: sed et cum 

 uxore potest, dummodo sciat senatum Cotta et Messala consulibus censuisse 

 ,futurum, ut si quid uxores eorum, qui ad officio, proficiscuntur , deliquerint, 

 ab ipsis ratio et vindicta exigatur.' 



Antequam vero fines provinciae decretae sibi proconsul ingressus sit, 

 edictum debet de adventu suo mittere continens commendationem aliquam sui, 

 si qua ei familiaritas sit cum provincialibus vel coniunctio, et maxime excu- 

 san(ti)s ne publice vel privatim occurrant ei: esse enim congruens, ut unusquis- 

 que in sua patria eum exciperet. 



Recte autem et ordine faciet si edictum decessori suo miserit significet- 

 que, qua die fines sit ingressurus. plerumque enim incerta haec et inopinata 

 turbant provinciales et actus impediunt. 



Ingressum etiam hoc eum observare oportet, ut per eam partem provin- 

 ciam ingrediatur, per quam ingredi moris est, et quas Graeci l^id^iiac, appellant 

 sive xa.TU7r\ow observare, in quam primum civitatem veniat vel applicet: magni 

 enim facient provinciales, servari sibi consuetudinem istam et huiusmodi praero- 

 gativas. quaedam provinciae etiam hoc habent, ut per mare in eam provinciam 

 proconsul veniat, ut Asia, scilicet usque adeo, ut imperator noster Antoninus 



