﻿über den über de officio proconsulis. 285 



Augustus ad desiileria Asianorum rescrips(er)it, proconsuli Decessitatem im- 

 positam per mare Asiam applicare km touv jj.riTpoTiö'ktwv apsacv primam attingere. 

 (L. 4. D. de off. procons. 1, 16.) 

 II. Diuturna consuetudo pro iure et lege in bis quae non ex scripto descendunt 

 observari solet. (L. 33. D. de legibus 1, 3.) 



III. atriensis {o lo.it üpioc,, &mnüpxrfi. Glossa Philoxeni.) 



DE DOMS ET MUlXERIBUS. 



IV. Non vero in totum xeniis abstinere debebit proeonsul, sed modum adicere, ut 

 neque morose in totum abstineat, neque avare modum xeniorum excedat. 

 quam rem divus ^Severus et imperator Antoninus elegantissime epistula sunt 

 moderati, cuius epistulae verba baec sunt: quantum ad xenia pertinet audi 

 quid sentimus: vetus proverbium est: cvtb ■xu.mx, ours Trclvron, cvts Trapa. ttom- 

 tuiv. nant valde inhumanum est a nemine accipere, sed passim vilissimum est, 

 et omnia avarissimum. Et quod mandatis continetur, ne donum vel munus 

 ipse proeonsul, vel qui in alio officio erit, aeeipiat ematve quid nisi victus 

 cottidiani causa,' ad xeniola non pertinet, sed ad ea, quae edulium excedant 

 usum. sed nee xenia producenda sunt ad munerum qualitatem. (L. 6. §. 3. 

 D. de off. procons. 1, 16.) 



DE OFFICIO LEGATI. 

 V. Post haee ingressus provinciam, mandare iurisdictionem Iegato suo debet 

 nee boc ante facere quam fuerit provinciam ingressus: est enim perquam 

 absurdum, antequam ipse iurisdictionem nanciscatur (nee enim prius ei 

 competit, quam in eam provinciam venerit) alii eam mandare, quam non 

 babet. sed si et ante feeerit et ingressus provinciam in eadem voluntate 

 fuerit, credendum est, videri legatum habere iurisdictionem, non exinde, ex 

 quo mandata est, sed ex quo provinciam proeonsul ingressus est. (L. 4. §. 6. 

 D. de officio proconsulis et legati 1, 16.) 

 VI. Solent etiam custodiarum cognitionem mandare legatis, scilicet ut praeauditas 

 custodias ad se remittant, ut innocentem ipse liberet. sed hoc genus mandati 

 extraordinarium est: nee enim potest quis (L. 70. D. de reg. iur. 50, 17. nemo 

 potest) gladii potestatem sibi datam, vel cuius alterius coerciüonis ad alium 

 transferre , nee liberandi igitur reos ius, cum aecusari apud eum non possint. 

 Sicut autem mandare iurisdictionem, vel non mandare, est in arbitrio 

 proconsulis, ita adimere mandatam iurisdictionem licet quidem proconsuli, 

 non autem debet inconsulto principe hoc facere. 



Legatos non oportet prineipem consulere, sed proconsulem suum et is 

 ad consultationes legatorum debebit respondere. (L. 6. pr. §. 1. 2 D. de off. 

 procons. (1, 16.) L. 70. D. de reg. iuris 50, 17.) 



