﻿über den über de officio proconsulis. 291 



Impuberes, quamvis necessitas penuriae hominum cogat, ad honores 

 non esse admittendos, rescripto ad Benidium Rufum legatum Ciliciae de- 

 claratur. (L. 2. D. de iure immunitatis 50, 6.) 



DE VACATIONE ET E.XCUSATIONE MÜNERVM. 

 XXX. Filio propter patrem legationis vacatio ne concedatur, imperator noster 

 cum patre Claudio Callisto rescripsit in haec verba: ,quod desideras, ut 

 propter legationem patris tui a legatione tu vaces, in interoallis honorum 

 qui sumptum ltabent, rede obsenatur. in impendiis legationum quae solo 

 ministerio obeuntur, diversa causa est' (L. 6. D. de legationibus 50, 7.) 

 XXXI. Viae sternendae immunitatem veteranos non habere, Iulio Sossiano vete- 

 rano rescriptum est. nam nee ab intributionibus quae possessionibus fiunt, 

 veteranos esse excusatos, palam est. sed et naves eorum angariari posse, 

 Aelio Firmo et Antonino Claro veteranis rescriptum est. (L. 4. D. de 

 veteranis 49, 18.) 

 XXXII. Ylavkoc, ypdtpsi. cvtw^. Philosophi, oratores, grammatici, qui publice iuvenibus 

 prosunt, excusantura tutelis. nam et Ulpianus libro quarto de officio pro- 

 consulis ita scribit, (Modestinus libro seeundo excusationum L. 6. §. 5. D. 

 de excusationibus 27, 1.) 

 XXXIII. Cum de consuetudine civitatis vel provinciae confidere quis videtur 

 primum quidem illud explorandum arbitror, an etiam contradicto aliquando 

 iudicio consuetudo firmata sit. (L. 34. D. de legibus 1, 3.) 



LIBER QUIINTÜS. 



XXXIV. Maiores septuaginta annis a tutelis et muneribus personalibus vacant. 

 sed qui ingressus est septuagesimum annum, nondum egressus, hac vaca- 

 tione non utetur. quia non videtur maior esse septuaginta annis qui 

 annum agit septuagesimum. (L. 3. de iure immunitatis 50, 6.) 

 XXXV. Eura quem temere adversarium suum in Judicium vocasse constitit, viatica 

 litisque sumptus adversario suo reddere oportebit. 



Iudicibus de iure dubitantibus praesides respondere solent: de facto 

 consulentibus non debent praesides consilium impertire, verum iubere eos 

 prout religio suggerit sententiam proferre. haec enim res nonnumquam 

 infamat et materiam gratiae vel ambitionis tribuit. (L. 79. D. de iudi- 

 ciis5, 1.) 

 XXXVI. Tutor vel curator, cuius iniusta appellatio pronuntiata erit, cuiusve excusatio 

 reeepta non sit: ex quo accedere ad administrationem debuit, erit obli- 

 gatus. (L. 20. D. de administr. et peric. tutor. 26, 7.) 



Oo2 



