﻿294 R U D O R F F 



Cavent itaque singuli quod crimen obiciant, et praeterea persevera- 

 turos se in crimine usque ad sententiam. 



Hisdem criminibus quibus quis liberatus est, non debet praeses pati 

 eundem accusari. et ita divus Pius Salvio Valenti rescripsit. sed hoc 

 utrum ab eodem, an nee ab alio accusari possit videndum est et putem, 

 quoniam res inter alios iudicatae alii non praeiudicant, si is qui nunc 

 aecusator exstitit, suum dolorem persequatur, doceatque ignorasse se 

 aecusationem ab alio institutam, magna ex causa admitti eum ad accu- 

 sationem debere. 



Si tarnen alio crimine postuletur ab eodem, qui alio crimine eum calum- 

 niatus est: puto non facile admittendum eum qui semel calumoiatus sit. 

 quamvis filium aecusatoris admitti oportere aliam aecusationem insti- 

 tuentem adversus eum, quem pater aceusaverat, divus Pius Iulio Candido 

 rescripsit. 



Idem imperator rescripsit, servos ibi puniendos, ubi deliquisse arguan- 

 tur. dominumque eorum, si velit eos defendere, non posse revocare in 

 provinciam suam, sed ibi oportere defendere, ubi deliquerint. 



Cum sacrilegium admissum esset in aliqua provincia deinde in alia 

 minus crimen, divus Pius Pontio Proculo rescripsit, postquam cogno- 

 verit de crimine in sua provincia admisso, ut reuni in eam provin- 

 ciam remitteret, ubi sacrilegium admisit. (L. 7. D. de aecusat. et in- 

 script. 48, 2.) 

 XLIX. Divus Hadrianus Salvio Caro proconsuli Cretae rescripsit, tutorem qui 

 pupilli causa instituerat aecusationem, defuneto pupillo, cuius causa aecu- 

 sare coeperat, non esse cogendum aecusationem implere. (L. 14. D. ad 

 SC. TurpüUan. 48, 16.) 

 L. Absentem in criminibus damnari non debere, divus Traianus Iulio Fron- 

 toni rescripsit. sed nee de suspicionibus debere aliquem damnari, divus 

 Traianus Adsiduo Severo rescripsit. satius enim esse inpunitum relinqui 

 facinus nocentis, quam innocentem damnare. Adversus contumaces vero, 

 qui neque denuntiationibus neque edictis praesidum obtemperasseut, etiam 

 absentes, pronuntiari oportet seeundum morem privatorum iudiciorum. 

 potest quis defendere, haec non esse contraria, quid igitur est? melius 

 statuetur, in absentes peeuniarias quidem poenas, vel eas quae existima- 

 tionem contingunt, si saepius admoniti per contumaciam desint, statui 

 posse, et usque ad relegationem procedi. verum si quid gravius irrogan- 

 dum fuisset, puta in metallo, vel capitis poenam non esse absentibus 

 irrogandum. 



In aecusatorem autem absentem nonnumquam gravius statuendum, 

 quam Turpilliani senatusconsulti poena irrogatur, dicendum est. 



