﻿296 R U D O R F F 



Romani, quive Imperium potestatemve habet, occidatur. quove quis con- 

 tra rempublicam arma ferat. quive hostibus populi Romani nuncium, 

 litterasve miserit, signumve dederit, feceritve dolo malo, quo hostes po- 

 puli Romani consilio iuventur adversus rempublicam. quive milites solli- 

 citaverit concitaveritve, quo seditio tumultusve adversus rempublicam fiat. 

 (L. 1. D. ad leg. Iul. malest. 48, 4.) 



? Maiestatis crimen (xaSotnwcrEwi; v/y.XTqjxa. Glossa Phliloxeni.) 



DE CHRIS TU MS. 

 LIII" ? C. Plinius Traiano imperatori. Sollemne est mihi, domine, omnia de 

 quibus dubito ad te referre. Quis enim potest melius vel eunetationem 

 meam regere, vel ignorantiam instruere f Cognitionibus de Christianis inter- 

 fui nunquam. ideo nescio, quid et quatenus puniri soleat aut quaeri. 

 Nee medioeriter haesitavi, sitne aliquod discrimen aetatum, an quamlibet 

 teneri nihil a robustioribus di/ferantf deturne poenitentiae venia, an ei, qui 

 omnino Christianus fuit, desisse non prosit? nomen ipsum, etiamsi ßagitiis 

 careat, an flagitia cohaerentia nomini puniantur? Interim iis, qui ad me 

 tanquam Christiani deferebantur , hunc sum secutus modum. Interrogavi 

 ipsos, an essent Christiani? confitentes iterum ac tertio interrogavi, 

 supplicium minatus , perseverantes duci iussi. Neque enim dubitabam qua- 

 lecunque esset quod faterentur, pertinaciam certe et inflexibilem obstinationem 

 debere puniri. Fuerunt alii similis amentiae: quos, quia cives Romani 

 erant, annotavi in urbem remittendos. Mox ipso traetatu ut fieri solet 

 dissuadente se crimine, plures species ineiderunt. Propositus est libellus 

 sine auetore, multorum nomina continens qui negant se esse Christianos, 

 aut fuisse, cum praeeunte me deos appellarent et imagini tuae, quam propter 

 hoc iusseram cum simulacris numinum afferri, ture ac vino supplicarent, 

 praeterea maledicerent Christo, quorum nihil cogi posse dieuntur, qui sunt 

 revera Christiani. ergo dimittendos putavi. Alii ab indice nominati, esse 

 se Christianos dixerunt et mox negaverunt. fuisse quidem sed desisse, qui- 

 dam ante triennium, quidam ante plures annos, non nemo etiam ante viginti 

 quoque. Omnes et imaginem tuam deorumque simulacra venerati sunt, ii et 

 Christo maledixerunt. Affirmabant autem hanc fuisse summa m vel eulpae 

 suae vel erroris, quod essent soliti stato die ante lucem convenire, carmen- 

 que Christo, quasi deo, dicere secum invicem, seque sacramento non in 

 scelus aliquod obstringere, sed ne furta, ne latrocinia, ne adulteria commit- 

 terent, ne fidem faller ent, ne depositum appellati abnegarent. quibus peraeüs 

 morem sibi discedendi fuisse rursusque coeundi ad capiendum eibum, promis- 

 cuum tarnen et innoxium. quod ipsum facere desiisse post edictum meum, 

 quo seeundum mandata tua hetaerias esse vetueram. Quo magis necessarium 



