﻿3"20 R U D O R F F 



Nec non ita quoque interdici potest alicui, ne certis personis adsit. 



Potest et ita interdici cui, ne apud tribunal praesidis postulet. et 

 tarnen apud legatum vel procuratorem non prohibetur agere. 



Si tarnen apud legatum prohibitus fuerit postulare, credo per conse- 

 quentias, ne quidem apud praesidem relictam Uli postulandi facultatem. 



Nonnumquam non advocationibus cui interdicitur, sed foro. plus 

 est auteni foro, quam advocationibus interdicere: si quidem huic omnino 

 forensibus negotiis accommodare se non permittatur. solet autem ita vel 

 iuris studiosis interdici vel advocatis vel tabellionibus sive pragmaticis. 



Solet et ita interdici, ne instrumenta omnino forment neve libellos 

 concipiant vel testationes consignent. 



Solet et sie, ne eo loci sedeant, quo in publico instrumenta depo- 

 nuntur. archio forte vel grammatopbylacio. 



Solet et sie, ut testamenta ne ordinent vel scribant vel signent. 



Erit et illa poena, ne 'quis negotiis publicis interveniat. bic enim 

 privatis quidem interesse poterit, publicis prohibebitur. ut solent, qui- 

 bus sententia praeeipitur Sr^oalwv dnixztöu-i- 



Sunt autem et aliae poenae: si negotiatione quis abstinere iubeatur, 

 vel ad conduetionem eorum quae publice locantur, accedere, ut ad vecti- 

 galia publica. 



Interdici autem negotiatione plerumque vel negotiationibus solet. 

 sed damnare, ut quis negotietur, an possit, videamus. et sunt quidem 

 hae poenae, si quis generaliter traetare velit, ineiviles, invitum hominem 

 iubere facere quod facere non potest. sed si quis specialiter traetaverit, 

 potest esse iusta causa compellendi cuius ad negotiationem. quod si 

 fuerit, sequenda erit sententia. 



Istae fere sunt poenae quae iniungi solent. sed enim sciendum est, 

 discrimina esse poenarum, neque omnes eadem poena adfici posse. nam 

 inprimis decuriones in metallum damnari non possunt nec in opus me- 

 talli, nec furcae subici, vel vi vi exuri. et si forte huiuscemodi sententia 

 fuerint affecti, liberandi erunt. sed hoc non potest efficere qui sententiam 

 dixit, verum referre ad prineipem debet, ut ex auetoritate eius poena 

 aut permutetur aut liberetur. 



Parentes quoque et liberi decurionum in eadem causa sunt. 



Liberos non tantum filios aeeipere debemus, verum omnes liberos. 



Sed utrum hi soli qui post decurionatum suseepti sunt, his poenis 

 non adficiantur: an vero omnes omnino liberi, etiam in plebeia familia 

 suseepti, videndum est. et magis puto, omnibus prodesse debere. 



Plane si parens decurio esse desierit, si quidem iam decurione fuerit 



