190 



Jacob Guimm: 



eri nafus liodie inorilur, 



fineni habet oinne quod oritur. 



16 Sed qui dedit ad teuipus vivere, 

 vilain brevem potest producere, 

 vitam potest de uiorte facere, 

 qui inortiios jubet resurgere. 



17 Nos ad regna vocat celestia, 

 ubi prorsus nulla iniseria, 

 sed voluptas et vera gaudia; 

 quod sit deus omuibus omnia. 



18 Puiiiamus virtute vitium, 

 cujus caret fuie supplicium, 

 terreat nos iguis incendium, 

 fetor, fletus et Stridor dcutium. 



19 Sciens deus nos esse teneros 

 iK geheime dolores asperos, 

 pia voce revocat miseros 

 ovem suam ponens in humeros. 



20 O pietas inestimabilis, 

 omnipoteus, iucorruptibilis, 

 creature misertus mobilis, 



est pro iiobis factus passibilisi 



21 Est alapas passus et verbera, 

 ludicrorum diversa genera, 

 Sputa, spinas, et preter cetera 

 crucis morte darapnatur aspera. 



22 Cum Creator in cruce patitur, 

 ferreus est, qui non compatitur; 

 cum salvator lancea pungitur, 

 saxeus est, qui non compungitur. 



23 Compungamur intus in anima, 

 iram dei placantes lacrima; 

 dies ire, dies novissima 



cito venit, nimis est proxima. 



24 Ecce redit districtus arbiter, 

 qui passus est misericorditer, 

 redit quidem, sed jam minaciter, 

 coactus est, non polest aliter. 



25 Mundus totus commotus acriter 

 vindicabit auctorem graviter, 



et torquebit reos perheuniter, 

 quamvis juste, tarnen crudeliter. 



26 Vos judicis estis discipuli, 

 in scriptura divina seduli, 

 chi'istiani, lucerna populi, 

 contemptores presenfis seculi. 



27 Vos non estis virgines fatue, 

 vestre non sunt lanipades vacue, 

 vasa vestra manant assidue 

 caritatis oleo niutue. 



28 Vos pascitis grc^em dominicum, 

 erogantes divinum triticum 

 quibusdam plus, quibusdam raodicum, 

 prout quemque scitis famelicum. 



29 Decus estis ecclesiasticum, 

 cum veuerit iudex in publicum, 

 ut puniat omne maleficium, 

 sedebitis in thronis iudicum. 



30 Verum tarnen in mundi fluctibus, 

 ubi nemo mundus a sordibus, 

 quod dicitis in vestris cordibus, 

 compungendum est in cubilibus. 



31 lusistite piis operibus 

 bene vestris utentes opibus, 

 nam deo dat, qui dat inopibus, 

 ipse deus est in pauperibus. 



32 V^t divina testatur pagina 

 opes multc sunt justo sarcina. 



20, 3 mobilis scheint hier den sinn von servilis zu haben, die crcatur ist eine res mobilis, wie das rieh 

 in des herin band, vgl. Ducange s.v. mobilitas. 



23, 3 keine anspielung auf das bekannte lied des Thomas von Celano (im beginn des 13 Jh.), da der tag 

 des Zorns aus der bibcl entnommen vcar (proverb. 11. 4). 



