220 Jacob Grimm: 



altera sie alteram mutuo deprehendit, 

 tandera morbiim detegit et vultus ostendit. 



11 Iste sermo mutuus luultum habet more, 

 et est quedam series tota de amore, 

 amor est in aniinis, amor est in ore; 

 tandeni Phjllis incipit et arridet Flore: 



12 'Miles, inquit, inclite, mea ciu-a, Paris, 

 ubi modo niilitas, vel ubi moraris? 



o vita uiilitie vita singularis 

 sola digna gaudio Dionei laris!' 



13 Flora ridens oculos jacet in obliquum, 

 dum puella recolit militem amicura, 



et in risu loquitur verbura inimicum: 

 'amens, inquit, poteras dicere mendicum. 



14 Sed quid, Alcibiades, facis, mea cura? 

 res creata dignior omni creatura, 

 quem beavit omnibus gratiis natura: 



o sola Felicia clericorum jura!' 



15 Floram Phyllis arguit de sermone duro, 

 in sermone loquitur Floram comnioturo, 

 nam 'ecce virguncula' inquit 'corde puro, 

 cujus pectus nobile servit Epicuro! 



16 Surge, surge, misera, de furore fedo, 

 solum esse clericum Epicurum credo; 

 nihil elegantie clerico concedo, 



cujus implent latera moles et pinguedo. 



17 A castris libidinis cor habet remotum. 



10, 3 Wr. altera sie alteri mutuo rependit. 



10, 4 Wr. et (piid sit ostendit. 



11,2 Wr. quidem. 



12, 2 Wr. ubi nunc moraris. 



13, 1 Twerhe blicke Ivv. 6092. twerliiu ongen Walth. 57, 36. tvverhez sehen. Walth. 59, 9- 



13,4 Wr. amas et quem poteras. 



l4, 1 Wr. Aristoteles facit. 



14, 2 Wr. pulcrior. 



15, 2 Wr. et sermone. 

 15, 4 AVr. nobili. 



16, 1 Wr. surge inquit m. 



17, 1 Wr. cupidinis. 



