gedichte des inälelallcrs auf ];önig Friedrich I. den Slaufer. 251 



esurit hie seuiper, liic aliquaiido satur, 

 aniborum vitam si lanx aequata levaref, 



plus rationis habet, quam (I. qui) ratione caret. 

 Itcin parasitus quidam Golias nomine noslris diebiis gulositate pariter et leccacitate 

 (al. dicacitato) famosissimus, qui Golias (1. GuHas) melius, quia gulae et crapulae 

 per omnia deditus dici potuit, litteraliis tarnen affatini, sed nee bene mor-igeratiis, 

 nee bonis disciplinis informatus, in papam et curiam romanam carmina famosa plu- 

 ries et plurima tarn metrica quam ridmica non minus impudenter quam imprudeuter 

 evomuit. De quibus invectionem ridmicam temere nimis et indiscrete compositam 

 casualiter incidens, claasulas aliquot inde ad detestandum quidem et coudempnan- 

 dum, uon approbandum aut iiiiilandum, has scilicet hie apposui('): 

 Roma Caput mundi est, sed iiil capit muudum, 

 quod pendct a capite totum est immuudum, 

 trahit eniui vitium primum in secuudum: 

 et de fundo redolet quod est juxta fuudum. 



Roma cepit siugulos et res singulorum, 

 Romauorum curia non est nisi forum: 

 ibi sunt venalia jura senatorum, 

 et solvit contraria copia numraorum. 



In hoc consistorio si quis causam regat 

 suam vel alterius, hoc inprimis legat: 

 nisi det pecuniam Roma totuni negat, 

 qui plus dat pecuniac, melius allegat. 



Romaui capilulura habent in decretis, 

 ut petentes audiant manibus repletis: 

 dabis aut non dabitur; petunt quando petis, 

 qua mensura seminas, et eadem metis. 



Cum ad papam veneris, habe pro coustanti, 

 non est locus pauperi, soIi favet danti ; 

 et si uummis praestitum non sit aliquanti, 

 respondet: haec tibia non est mihi tanti ('). 



Papa, si rem tangimus, nomen habet a re ( '), 

 quicquid habent alii, solus vult papare, 



(') Das vollständige lied aus andern hss. findet sich bei AVright p. 36-39. 

 (^) Ovidius metam. 6, 386 von Marsyas: 



ah piget, ah non est' clamabat 'tibia lanti.' 

 \ind fast. 6, 695 von INIinerva ; 



'ais mihi non lanti est, valeas mea tibia, dixi.' 

 C) Vgl. oben s. 212. 



Ii2 



