Johannes Klenkok wider den Sachsenspiegel. 432° 
speculi deberet comburi [Ssp. I, 13 $ 7], quam sententiam speeuli non approbavi. 
Item seripserunt quod hoc potissime scripserim, ut monachis detur hereditas, quia 
per speculum illa negatur monachis, solummodo quod homines infirmi possent 
sine licentia suorum heredum sua bona dare monachis. Hie respondeo, quod 
salva eorum licentia reverentia articulos praedietos per amplius praedicavi, ut ap- 
paret intuentibus. Novit enim qui nihil ignorat, utrum de aliqua causa scripserim, 
nisi quod peccata vitarentur, et dei populus qui suus est, sicut unius regis rege- 
retur unico caritatis regimine sine lege, quam sive vixero sive moriar cupio pro 
mercede. Ad praemissa quidam respondet unus nuper coram domino meo Hal- 
berstadensi, quod aliquid est iustum secundum ius canonicum quod non est ius- 
tum secundum ius seculare. Cui idem opposui dicens, quod esset simile dietum 
sieut quidam dixerunt, quod aliquid esset verum secundum philosophiam quod non 
est verum secundum theologiam. Quem articulum quoniam implicat Universitas 
Pragensis condemnavit.(') Et arguitur, hoc est iustum secundum ius canonicum, 
ergo hoc est iustum; oppositum est: iniustum est iustum secundum ius seculare. 
Item propter hoc quod scripserim, quod ammoniti bis debite quod desisterent ab 
his erroribus, et pertinaciter desistere nolentes inciderent erimen heresis, et secun- 
dum speeulum Saxonum tales deberent comburi in crate, dixerunt et seripserunt 
praedieti domini Magdeb., quod appellassem eos hereticos et dixissem eos combu- 
rendos, qui tale speculum non dimitterent. Patet quod hoc non sequitur, quia 
sententia mea non fuit, quod aliquis deberet eomburi, sed fuit sententia speculi 
per me reprobati, nec quod aliquis censeatur hereticus, nisi pertinaciter defenderet 
errores contra veritatem evangelicam vel determinationem sanctae matris eccle- 
siae, quales non sunt praedieti domini Magdeb. 
In quibus dietis mea dieta subiicio correcetionibus cuiuslibet et quorumli- 
bet me docentium et valentium informare, nec pertinaeiter aliquid praedictorum 
assero, quoniam dieta mea quod sint erronea pluries et corrigenda verum et 
possibile reputo. Quare bonorum in his correetionibus me submitto, spectans si 
profecero Deum pro mercede. Amen. 
Wir haben hier also eine Schrift gleicher Richtung wie die oben S. 416, 
gegebene deutsche vor uns, eine Berufung Klenkoks an die Christenwelt in sei- 
nem Streit mit den Magdeburgern. Die lateinische ist die ältere. Denn der erste 
Anlafs, die Bekanntschaft Klenkoks mit den Irrthümern des Ssp. soll jüngst, praete- 
(°) Die ganze Stelle Ad praemissa sq. erläutert und berichtigt sich aus dem Decadicon 
oben S. 392, wo es p. 98 heifst: Idem magister (Block) dixit, quod aliquid esset iustum 
secundum ius seculare quod non esset iustum sec. ius Canonicum . . . Replicando dixit 
alias magister Albertus Halberstadensis, quod hoc esset simile sicut dieitur, aliquid est verum 
sec. philosophiam, quod non est verum sec. theologiam, quod multiplicat contradictionem et 
est Parisius dampnatum. 
