über eine urkunde des 12. jh. 363 
Es lautet (!) folgendermafsen: 
In nomine sancte et individue trinitatis. Eırkenbertus corbeiensis ab- 
bas presentibus atque futuris. placuit nostre humilitati omnibus notum fa- 
cere, in quibus tempore nostro pro posse ecelesie nobis commisse providi- 
mus, et quanto labore que inutiliter emergebant resecare studuimus, ea 
videlicet intentione, ut successoribus nostris, si qua super causis per nos 
quoquo modo finitis inquietudo mota fuerit, dum qualiter composita sint 
noverint, defensionem certissimam hec nostra seripta proferant. loco autem 
prodesse volentes opprobrium sug dissidie habeant, si non solum ipsi pro 
se non laborare, sed nec aliorum laboribus provisa curaverint conservare. 
Fuit igitur in diebus nostris quidam Twaetihaoye, qui magistratum sibi et 
dominatum super has curtes vendicabat: Gudelmon. Ovenhuson. Hestinon. 
Ziatesson. Ikkenhuson. Munichuson. Medesthorp. Sologon. Bramhornon. 
Fridderun. Visbike. Bernesthorp. Sutholt. et per hoc prebendam fratrum 
sibi, non fratribus utiliter usurpare intendebat. offieium autem ipsum sibi 
hereditarium affırmabat, unde res. ita se habet. Pater ejus Reinfridus de 
ipsis curiis annualim solebat ad manus prepositi reditus colligere. post hoc 
ausus est dicere, sui juris esse, inibi villicos statuere, pro libitu euncta dis- 
ponere. manifesto autem dei judieio eo Morsacio interfecto, predecessor 
meus beate memorie Marewardus filio ejus adhuc ad mamillas posito ofh- 
cium et benificium patris concessit, sed puer paulo post obiit, offieium autem 
et beneficium in polestatem abbatis rediit. 'Tum mater cum hoc Godefrido 
adhuc perparvo adjutorio eorum, quos attrahere potuit, beneficium vix hac 
conditione optinuit, ut offieium coram abbate multisque affuerant perpetim 
abdicaret. Hoc pacto mater contieuit cum filio. a me quoque officium non 
quesivit, cum beneficium suum suscepit. Post autem quum nupsit, et justis 
suis fautoribus fretus pro quo XXX jam annis conticuerat ofheium requisi- 
vit. Unde cum me nunc per prineipes et ceteros liberos homines meos, 
nune per ministeriales meos nimium sollieitaret, premio ab hac sententia 
eum revocare contendi, sed non recepit. Judicio igitur quesito, cum jam 
lege ministerialium partem suam videret infirmari, quod prius obtuleram re- 
eipere tandem consensit, quia offieium remanere sibi non posse persensit. 
Dedi itaque ipsi VII marcas, et coram subscriptis testibus officium volun- 
tarie abdicavit. 
(') Falke traditiones corbeienses p. 214. 
Zz2 
