Über Leben u. Schriften des Mönches Theoderich (von Amorbach). '_ )( .i 



tem aliquam divino fretus fomite ex ipSa litteraturae superficie debeam < j i u >- 

 quomodo scintillam excutere. Quod quin de domini nostri [esu Christi solita 

 misericordia confidens abnuere nequeo, immo w-r debeo, ad fratrum nostro- 

 rum solamina vestro modificante imperio totus confugio, quatenus eorum pa- 

 trociniis divinus ille me respeetus irradiare dignetur, qui eosdem sanctos apo- 

 stolos et sui auioris igne perpetualiter inflamtnavit et inaudito omnibus retro 

 seculis magisterio in omnem induxit veritatem. Si enim in humanis negotiis 

 et quae ad huius curam seeuli corporibus nostris necessariam pertinent di- 

 vinum quaerere iubemur auxilium. quanto magis enitendum est in divinis 

 et permanentibus? Non quidem de propriis, quae nulla sunt, presumo meritis, 

 nisi sub vestris paternis ad illa sublimia provear alis speculamina, unde 

 beati apostoli tanta hauserunt veritatis eruetuamina. ut digna possim digne 

 describere. 



[Capitula epistole Iacobi apostoli]. 



De inimicoruin insectationibus risui deputandis. De teraptationibus. 



De homine vero, quod sit operis dominici documentum. 



De sei'mone divino, quod sit operis indicio predicandus. 



De cultura religionis ei ministerio pietatis. 



De caelestibus divitiis et terrenis quae egestate animas consumunt. 



De lege libertatis et severitate. De nudis sermonibus et fide sine opere 



De fide quae non potest opere remoto fieri, firmai-i elemosinis ]>< >s-,it. 



De magistris qui certi tota professione esse non possunt. De lingua vix domabili. 



De sapientia eaelesti et terrena. 



De amicitia dei, quod nniDdi nequeant fore ainatores participes. 



De his qui vera loquuntur. De incerto vitae et prolixis disputationibus. 



De suppliciis divitum. De adversariorum tolerantia et retributione. 



De passione domini et martyrum. De remediis vitae presentis. 



De virtutibus sanctorum, et conversionibus eorum qui fuerant peccatis astricti. 



[Finiunt capitula]. 

 Inter omnes divinarum paginarum scriptores iure meritoque apostolica 

 corviscat auctoritas, quae ita divino moderaniine ubique digesta est, quatenus 

 utriusque testamenti preconium in se continere videatur. Quicquid enim 

 lex et prophetae sub velamine litterae atque enigmatum ambiguitate pro- 

 tulerunt, beati apostoli qui dominum legis ac prophetarum, Christum scilicet. 

 in carne videre meruerunt, ipsius presentiae magisterio edocti, utpote a vero 

 sole incomparabiliter illuminati luminosissimis eloquiis nobis dilucidaverunt. 

 Quapropter post ascensionem salvatoris, cuius viearii pastores iam effecti 

 fuerant, ne oves domini a pabulo divini verbi diutius ieiuni remanerent, 



