32 E. Dümmlek: 



posceret. At ille suus proprius clericus et conprespiter episcopo se op- 

 tulit dicens: '0 presul, noli modo inquietare seniorem meum, ego presto 

 suin missam tibi quantotius agere'. Haec audiens senior illius egerrime 

 tulit atque in liaee verba se dedit: '0 miser. quare oblitus es conditionis 

 tuae, in qua natus es? Quomodo consequens est, ut servus asstante epi- 

 scopo missam celebrare presumat?' Quibus auditis episcopus valde obstu- 

 puit, eumque blandioribus verbis compescuit dicens: 'Noli, inquit, mi fili, 

 noli tarn plasphema verba in mea presentia proferre, quia aures ecclesia- 

 sticae non possunt ea sufferre. Mihi crede, quia tantum mihi valet missa 

 per illum tuum prespiterum celebrata, quantum etiam per tuam excellen- 

 f. io' tiam facta, et ut totum dicam, quod in hoc mistico sacramento habetur, 

 veraciter scias, quia missa. quam ego per memetipsum ago, non praecellit 

 missam ab eo 1 celebratam, nee illa nostrae redemptionis mysteria plus sor- 

 tiuntur sanctitatis propter meum presulatum quam per eius prespiteratum. 

 An tuam adhuc latet fraternitatem, quod Spiritus sanctus, qui largitor do- 

 norum et distributor est omnium dignitatum, nee in maximis augetur nee 

 in minimis minuitur? Certe nos episcopi specialia quaedam habemus, quae 

 ad prespiteros non pertinent, sieuti est chrismatis initiatio, manuum quo- 

 que impositio, altaris consecratio, tarnen in missarum celebratione et bap- 

 tismatis perfectione nihil difierimus ab illis.' 



His auditis iuvenis tantorum adhuc ignarus mysteriorum amaro coepit 

 animo recalcitrare episcopo dicens: 'Vere scias, o presul, quia nunquam tibi 

 hac in re consentiam, ut missa, quam ille servus celebrat, aequalem sanctitatis 

 habeat honorem cum ea, quae per me celebratur. Tarnen si ita se res in hoc 

 negotio habet, ut nunc asseris, certe penitet me aut tonsuram concessissc aut 

 ad ordines ecclesiasticos unquam 2 accessisse, et ab hac hora maluero laicis et 

 seculo in armis utentibus agglutinari, quam servis in ecclesiasticis gradibus 

 eonsociari'. Et his dietis solvit orarium de collo et reddidit episcopo dicens: 

 'Hoc mihi tu dedisti, per quod me similem servo meo fecisti, reeipe nunc et 

 da illi, cui persuadere poteris, ut faciat se servorum socium propter hoc mini- 

 sterium'. Ergo in hac obstinatione perdurante tlens et eiulans remeavit ad pro- 

 pria et non solum ecclesiasticos ordines postposuit, verum etiam arma induit, 

 et tonsuram floeeipendit sieque se instigante satana aijostatam fecit. Quem 

 episcopus collecto synodo revocare ab huiusmodi apostasia studuit, sed per 



1 illo H. - um. W. 



