Über Leben u. Schriften des Mönches Theoderich (von Amorbach). 33 



quinquenniuia nullo modo valuit. Iam vero cessantilms oninilms ccrlesiastici 

 \rigoris argumentis, et episeopus dolore plenus divina eoßourrit 1 ad arma. 

 et indicto ieiunio triduano omnem eoclesiam suaui divinitati enixiu.s pro 

 illo supplieare disposupit. Quo peraeto illo eaptivo quiescentse in stratu suo, 

 subito angelus domiai cubiculum eins illapsus magnam voeem emisit dicens: 

 •3Iucro. mucro e-vagiaa te". Et hoc dieto arripuit gladium, ut trucidaivt 

 miserum. Cumque extendisset manum ad iugidimi coepit miser interrogare 

 eum dicens: 'Quis es. domine mi, aut quid promerui," ut occidere me velis?' 

 Cui ille: 'Ego sinn, imquit, durus tibi nuntius de caelo missus, ut oecidam te, 

 quia spiritum sanctum Uasphemasü. et eins niuncra vilipendisti". At ille 

 in haec verba propupit: "Per Christum te eoniuro. qui pro peccatoribus 

 muri dignatus est, ut me vivere permittas. quatenus errorem mcum prius 

 merear detlere et emendatum ' faeias ad saactae matris ecclesiae gremium 

 remeare". His obtestationibus angelus superatus iuvcni pepercit et manum 

 a caede retraxit. Qui ilieo surgens eum gravi gemitu ad episcopum rediens 

 sanctae ecclesiae per dignam satiisfaetia&em reeonciliari meruit et in posterum 

 sub magna se disciplma timoris domini constrinxit, et qmnes quos antea 

 sua perditione moestos reddidit. lmmili poenitudine laetificavit sicque revixit 

 qui erat mortuus, et iterum cepit ecclesiae epulis interesse qui tanto tempore 

 periclitatus est peste iuediae. Haec ad exemplum dicta sufficiant. ne quis 

 amplius quod absit in similia offendat. 



Sequitur apostolus et dicit errorem illorum. qui observant personarum Iac. 2,1. 

 acceptionem sive in ecclesiastico ordine sive in prelationis necessitate. Si 

 etenim inquit introierit aliquis in conventum vcstrum vir, aureum 2, 2. 

 habens anulum, et in veste Candida, introierit autem et pauper 

 in sordido habitu, et intendatis in eum qui iinlulus est veste 2,3. 

 |HTclara. et dixeritis: tu sede hie bene, pauperi autem dieatis: 

 tu sta illic aut sede sub scabello pedum meorum, nonne iudicatis 

 apud vosmetipsos, et facti estis iudices cogitationum iniquarum? 2,4. 

 Haec verba apostoli tarn manifeste Loquuntur prefatum errorem, ut magis 

 historialiter attendenda sint quam allegorice exponenda. Nonne istam adbuc 

 vanitatem regnare in seculo quotidie probamus? Tali vero modo divina inter 

 se et humana depugnant iudicia, quia homo tantum videt 4 in facie, deus autem 

 in corde. Quid euim magis perturbat ecclesiae statum. quam quod reges et 



' cueurrit H. 2 ineiui II. 3 emendare corr. in tum W. 4 vidit W. 



Philos.-histw. Abh. 1894. II. 5 



