1140 Sitzung der philosophisch-historischen Classe vom 4. December. 
ceteris erat, nam singulis paene horis suprema fati suspeetans, anhelos 
artus in viae crepidine deponebat. Ita maximum iter incredibili ne- 
cessitate confeeit, eottidie egressu maturior, et tardior in perventu. 
At postquam Roma regressi quarta ni fallor excipimur mansione, a 
eustodibus anxius impetrat, ut subter feretrum sibi liceat pertransire, 
quo Sanetorum pignora gerebantur. Quo facto, mox incolomitate 
recepta sanissimus redditur, sospesque factus, sospitantes se debita 
veneratione subjectis humeris bajolat. 
9. Engilboldus etiam senex quartanae febris laborabat ineommodo, 
qui, sieut ipse ferebat, duobus jam cireiter annis nulla poterat medi- 
catione curari. Is nobiscum Romam perrexit, unde reversus’ inolita 
nihilominus angebatur infirmitate. Jam sui desperationem longaeva 
fecerat aegritudo, cibique prope carentiam fastidia veterna contraxerant; 
aestus frigore nimio generatus effeta membra depaverat. Hie igitur 
superioris exemplo miraculi suseitatus Sanctos adiit, suique jam jam- 
que miserationem suppliei prece deposeit. Nee votis effectus defuit; 
continuo namque sanitate donatus omnium bonorum datori gratias egit. 
ı0. En tria sanitatum dona, quae per nos ipsi probavimus, ut- 
cunque protulimus. Sed et alia quamplura, quae testibus roborata 
veracibus, nemo qui pie sapit infieietur, ut illud de nostro coco nomine 
Sindker, qui mente captus, quis esset vel quid ageret, nullo poterat 
monente doceri. A sociis ergo trahitur immo deportatur ad taber- 
naculum, ubi pro eo pluribus supplicantibus surgit incolomis. Nee 
non et Anamot quidam de nostris in itinere sensim eaecutientibus 
oculis visum perdiderat. Sanetis itaque per manum tractus se postulat 
exhiberi. Adest, et lumen recepit quod amiserat. 
ı1. Hujusmodi quapropter gratiarım rumore comperto, quaque 
profiseebamur neminem vieinorum eivium oppidanorumque sua teeta 
tenebant. Et erat jam quadam lege sanceitum, non necessitatis ali- 
cujus sed omnino promtissimae voluntatis, ut ab oecurrentibus cater- 
‚arum turmis eo usque per octo ferme vel amplius spatia milium 
Sancti deducerentur, donee quoque aliarum villarum plebes eum eru- 
eibus obviam properarent. Singuli turmarum globi sua signa ferebant, 
quibus praeeuntibus confuse multitudo maxima permisceretur. _Non- 
nunquam vero vel profundae paludes vel asperrimae eautes aquarumve 
lapsus et angusti tramitis fauces proruptae (sie! leg. praeruptae) 
prosequentes praepediebant, quoniam sieut superius memini cum por- 
tantibus currendum potius erat quam ambulandum. 
ı2. Sed omnia vineit amor, et ob hoc illi cedebant amori. 
Terentianus versus est: Nihil tam facile est, quin diffieile fiat quod 
invitus facias. Quem nos istie ita converso possumus ordine dicere: 
Nihil inguam tamı difficile est, quin facile fiat, quod voluntarius agas. 
