Warsensacn: Die Translatio Alexandri et Justini. eh! 
Quis alius eis hune ardorem, nisi tu, Jesu bone, donaveras (sic)? Tu 
enim solus etiam tune vineis cum judicaris, et ideirco tuos semper 
invineibiles facis, ut ille castrorum tuorum miles et invietissimus adhleta: 
Quis inquit (nos) separabit a karitate Christi? tribulatio? angustia? ete. 
(Rom. 8, 35). Item: sed omnia superamus propter eum qui dilexit 
nos (ib. v. 37). Me miserum! fateor toties ipse membris etiam intre- 
muisse, quoties vel ad vehendum manus admovi, vel ad supplicandum 
promtulus adi. Quiddam enim supra humanam naturam adesse sentie- 
batur, ab eis utique qui fideliter accedebant. 
ı3. Novi leetorem miraculorum lectionibus amplius delectari. 
Quae quidem cum plura sint, a colloquente melius quam dietante 
narrantur, quam qui necessario compendiis exeludamur. Non enim tam 
lueulenter auditorem mulcere quam quaerentem simplieiter coepimus 
(leg. cupimus) edocere. Sed et cottidie languentibus apud Sanetorum 
memoriam beneficia divina proveniunt. Nam cum ista dictarem, 
affuere nonnulli, qui me quasi redarguere conabantur, eo quod maxima 
gestorum pars a nobis omitteretur. Referant illi quibus hine majora 
videre donatum est; porro nos ea dixisse suffieiat, quae sub oculis 
ipsi conspeximus, qui materiae suceumbentes copia magis rerum quam 
inopia velud inertes exeipimur. 
Ausgegeben am 11. December. 
Sitzungsberichte 1884. 110 
