XVI 



L £ C T O B. I. 



Linnaei mos, in eadem Animalium classi il- 

 las ex eodem fönte derivandi, servatus, et 

 motus organnm, ut majorem quam aliae par- 

 tes varietatem praebens, ad eas formandas 

 adhibitum est. Eadem nomina perspicua, la- 

 tina et aeque terminata esse debere putabam. 

 In familiis denominandis yerba facilia et la- 

 tina difficilibus et graecis praelata sunt 



In generum nominibus, ob neglectas, quas 

 Linnaeus constituerat, appellationis leges, po- 

 stremis temporibus tanta vitiosorum copia 

 sensim increbuit, ut in Ulis expeliendis cun- 

 ctari jam non liceat, nisi p ristin am barba- 

 riem, a qua magnus ille Vir historiam natu- 

 ralem liberavit, iterum irruentem videre vo- 

 lumus. Nomina itaque generica, ab aucto- 

 ribus transmissa, sancte quidem servavi, nisi 

 aperte praecepta Linaeana offendebant; tunc 

 enim cum aliis illa mutavi, in quibus eligen- 

 dis consilium, benevolenter impertitum, cla- 

 rissimorum Virorum, in graecis litteris versa- 

 tissimorum, Lielitensteinii patris et ßuttman- 

 ni me duxit. Nomina generica, quae rejeci, 

 secundum regulas codicis nostri, Philoso- 

 phiae nempe botanicaeLinnaeanae, qui- 

 bus contradicunt, digesta jam enumerabo. 



§. 220 



