28 Gresammtsitzuttg vom 14. Januar. — Mittheilung vom 7. Januar. 



IIuc etiam ea pertinent, in quibus simul de concursü Dei et 

 bonitate agitur, et mprimis de concursü ad peccatum, qui negari non 

 potest, nifi peccati reaJitas n Deo independens dicatur; idem tarnen 

 Sanctitati divinae pügnare videtur, cui nihil magis contrarium est 

 quam peccatum. Sed nun male jam Augustinus notavit. formale 

 peccati in privative consistere. Privatio autem est ex limitatione 

 creaturarum. quae facit ut cognitio earum non sese ad omnia porrigat, 

 et ut voluntas earum. quae ad sumnnun bonum, hoc est ad Deum 

 tendere debebat, in inferioribus consistat. 



Comparatione rem illustravi seeundi iluminis. navim del'erentis, 

 quae tanto l'ertur tardius. quanto est oneratior. Ut ergo causa motus 

 a tlumine est. sed tarditas ab onere, ita quod perfectionis, virtutis, 

 vigoris boni inest rebus, a Deo est. sed contrarium iluit a reeeptivitate, 

 hoc est ab uriginali limitatione creaturarum, quae saepe tandem in 

 peccatum prorumpit, cum seüicet amore praepostero rebus adhaeret 

 anima. Deo neglecto. noxiaque inertia impetum divinitüs hnpreflum 

 resistendo inftingit. 



Caeterum cum seriptura indurare Deum ait, similesque ei attribuit 

 in peccatum influxus, hoc tantum innuitur, hominem divino permit'i'u 

 circumstantiis objiei in rerum seile comprehenfis, quibus Uli occafio 

 nascitur peccandi aut in peccatis perseverandi vel proheiendi. Divinam 

 autem providentiam non pal'1'am ut circumstantiae mutarentur: neque 

 enim Deum suae sapientiae deeffe aequum erat, ut homines peccatis 

 quafi per vim eximerentur: quin ille justo in eos judicio ul'us est. 

 ipih([ue mala ita adgubernavit ut maxima bona obtineret Ita Deo 

 quadam loquendi ratione asciibitur quod debetur seriei t(iiam Deus 

 justill'imo decreto elegit. 



Nempe ex combmatione etiam Sapientiae et Bonitatis electio 

 optimae rerum seriei nata est, adeoque harmonia miririca et Trepr/^uip-zi <nc 

 omnium prodiit, quae t'aeit ut omnia sint aptil'1'ime colligata, nee ordo 

 quidem fit inter voluntates Dei antecedentes, pro gradu bomtatis in 

 objecto, sed ut revera nullus sit ordo inter Dei decreta. aut potius 

 ut revera decretum Dei unieum sit tantum i'i rem curatius expendas, 

 nempo quo ex infinitis poi'i'ibilihus Univerfi formuHs optimam, id est 

 haue ipfam quae extitit. existere dchcre decrevit. Nam sapiens nihil 

 statuit, nifi omnibus expenfis. 



Optimae autem seriei univerfi (id est hujus) admittendae. haud 

 dubie maxima Ratio Christus l'uit. nobililTima hujus univerfi pars, 

 aeternus Dei ülius incarnandus, in quo omnis humanae salutis cardo 

 verfari debebat. 



[taque feüx Adae peetatum vetus Ecclefia dixit, quod talem Redem- 

 toi'em meruiffet, id est malum ingens multo maximibonioccafionemfuiCfe. 



