132 Gesammtsitzung vom 14. Februar. — Mittheilung vom 31. Januar. 
fol. 97 
130 
135 
140 
145 
150 
Luminis in speculo loquitur sententia cordis, 
Exteriora sinus interiora probant. 
Lingua doloris erat, lacrimosi fluminis imber, 
Nee satis est, famula voce patere sitit. 
"Plango dolos, paveo erimen, resipisco furores, 
Condoleo sceleris, pessima facta fleo. 
Cor gemit, os certat, delietum triste fateri. 
Confiteor, meritum debita pena ferat.' 
Mors. 
Est virtutis opus lacerimis detergere eulpam: 
Laudo, tale sacrum vietima sacra juvat. 
Sed lacrimis parce, nubem sepone doloris, 
Dum teneat sensus hece medicina tuos. 
Momento vite culparum tempora longa 
Consilio poteris evacuare meo. 
Non est sera salus animo sitiente salutem, 
Pensatur multo tempore multus amor. 
Consilii verbum mentis dulceseat in aure, 
Sit ratio judex, experiatur opus. 
Ecce tibi vacuo de Pallade cordis opima 
Consulo, consilium pagina tota docet. 
In primis pueris partitos vendicet usus 
Agger opum, rerum debita quisque ferat. 
De reliquo misera miserorum vivat' egestas, 
Hec tibi perpetuum vivere vita dabit. 
Explieit implieitum vigilans elemosina crimen, 
Exhaurit vitium cordis, iniqua lavat. 
Scis non esse tuum quod in arce superba tumeseit 
Marca, refert meritis irrita dona labor. 
Colligis alterius fructus, semen metis, aufers 
Non rapienda, cupis non rapienda tibi. 
Munera muneribus coacervas, aurea moles 
Argentata premit emula sorte pari. 
Tanta superfluitas fortune munera fallit, 
Dum tenet in rebus sera rapina locum, 
Eris® amatus amor tua menbra timore magistrat, 
Mens somnos, nescit pectoris ima quies. 
! “juuat Hs. 
=D 
aeris. 
