154 Gesammtsitzung vom 8. März. — Mittheilung vom 8. Februar. 



Fredericus divina favente clemencia rex Sicilie. ducatus Apulie et principatus Capue. 



Cum nostre discretionis intencio sit omnimodis in divina disposicione fundata, 

 propositi et voluntatis nostre est, creatoris clementiam devotis oculis intueri et sacro- 

 sanctis ecclesiis et locis venerabilibus pia sollicitudine providere. Attendentes igitur 

 fidei puritatem et devocionem, quam tu, Anselme, venerabilis Pactensis episcope. fidelis 

 noster, erga nostram liabere dignosceris maiestatem. considerantes eeiam, quod pro 

 fidelitate nostra ipsa Pactensis ecclesia bonorum suorum passa sit dispendium et 

 iacturam, ut nostri beneficii gracia possit ipsa ecclesia a suis incomodis aliquantulum 

 relevari. de solita benignitate nostra remittiinus et misericorditer condonamus tibi et 

 eidem Pactensi ecclesie viginti marinarios, quos curia nostra de casali tuo 

 sancte Lucie Vallis Melacii annis singulis consuevit habere, statuentes ut 

 de cetero ipsum casale ab ipsis viginti marinariis liberum et absolutum existat. Ad 

 huius autem concessionis et condonacionis nostre memoriam et inviolabile firmamentuni 

 presens inde Privilegium per manus Aldoini notarii et fidelis nostri scribi et maiestatis 

 nostre sigillo iussimus eommuniri. Anno, mense et indictione subscriptis. 



Data in urbe felici Panormi per manus Gualterii de Pallearia. venerabilis Catha- 

 niensis episcopi, regni Sicilie eancellarii, anno dominice incarnacionis inillesimo du- 

 centesimo octavo, mense Septembris duodecime indictionis, regni vero domini nostri 

 Frederici dei gracia illustrissimi regis Sicilie, ducatus Apulie et principatus Capue 

 anno undecimo. feliciter, amen. 



Für die Monumenta Germaniae hat Schiaparelli aus dem Original im Capitel- 

 archiv zu Patti die von mir benutzte Abschrift genommen. Ein Bruchstück bei Pirro, 

 Sicilia sacra 1 776 = B. F. 593. 



IV. 



Friedrich II. erstattet dem Bischof Matthaeus von Monopoli zwei 



nach dem Capuaner Edict ihm ausgehändigte Privilegien . in deren 



erstem die Kaiserin Constanze die Besitzungen der Kirche bestätigte, 



in deren zweitem sie ihr den Zehnten von den Einkünften der Bagliva 



schenkte: bestätigt diese und die anderen Privilegien der Kirche, salvo 



mandato. 



1 22 1 April. Tarent. 



Fridericus dei gratia Romanorum imperator semper augustus et rex Sicilie. 



Per presens scriptum notum facimus universis nostris fidelibus presentibus et 

 futuris, qualiter Matheus venerabilis Monopolitanus episcopns, fidelis noster. ad pre- 

 sentiam nostre maiestatis accedens, iuxta generale edictum. factum a nobis 

 in curia Capuana de privilegiis resignandis, duo privilegia domine quon- 

 dani imperatricis Constantie recolende memorie, matris nostre. nobis humiliter re- 

 signavit. In uno quorum vidimus contineri, qualiter Monopplitanum episcopum 

 et successores suos, ipsam ecclesiam cum omnibus possessionibus et bonis suis 

 sub speciali protectione et defensione recipiens confirmavit eidem ecclesie in per- 

 petuum omnia privilegia, casalia . [bona] et possessiones. que donationibus regum. 

 concessionibus principum et aliorum oblatione fidelium tunc ipsa ecclesia tenebat et 

 possidebat et que in futurum [poterit adipisci], statuens ut nemo ecclesiam ipsam in 

 hominibus, possessionibus et bonis suis änderet aliquatenus niolestare. In alio vero 

 continebatur, qualiter eidem ecclesie donavit perpetuo et concessit integram decimam 

 annualiter percipiendam de omnibus redditibus baiulationis civitatis eiusdem. Quibus 

 privilegiis resignatis idem episcopus celsitudini nostre humiliter supplicavit, ut ipsi 

 sibi restituere et confirmare [nostra serenitas] dignaretur. Cuius supplicationibus. 

 quas consentaneas vidimus rationi, benignitate solita annuentes et ipsa ei restituimus et 

 tarn ipsa quam [omnia alia] sibi et successoribus suis et eidem ecclesie in perpetuum duxi- 



