verschillende wijzen, waarop die geteekend zijn 

 en van de plaats, waar die zich bevinden, mag 

 hierbij niet ontbreken. 



Ook is het ge wen seht dat, voor het biografi- 

 sche gedeelte, de bronnen worden a a n g e ^v e z e n , 

 waaruit is geput." 



Op deze prijsvraag zijn twee antwoorden ingekomen. Het eerste, 

 geteekend met het motto: „Het volle dat zijne groote mannen eert 

 is zelf niet klein" , bevat alleen een beknopte opgaaf van de vooi-- 

 naamste en meest bekende Noord-Nederlandsche kunstschilders 

 reeds door Immerzeel en Kramm vermeld, aangevuld met eenige 

 verbeterde data van geboorte en overlijden en met enkele biogra- 

 fische aanteekeningen welke in Oud-Holland, in Obreen's Archief 

 voor Kunstgeschiedenis, in tijdschriften en voornamelijk in de 

 laatste editiën van museumcatalogi te vinden zijn. 



Maar van zelfstandig onderzoek van de oude zoowel als van 

 de nieuwe literatuur is nergens iets te vinden. De vele, door 

 bovengenoemde schrijvers nog niet vermelde Noord-Nederl. kunst- 

 schilders, die in Oud-Holland en in Obreen's Archief voorkomen, 

 ontbreken geheel. 



Uit deze onvolledigheid blijkt voldoende dat de schrijver de 

 bedoeling van de gestelde vraag niet begrepen heeft, dat zijn 

 arbeid zelfs niet voor mededinging kan in aanmerking komen. 



Het tweede antwoord, onder de spreuk : „No man liveth to 

 himself, and no man dieth to himself", ingezonden, is wel meer 

 omvangrijk, maar, wel beschouwd, niet veel beter. 



Ook hier hebben Immerzeel en Kramm de hoofdvoorraad van 

 aanteekeningen geleverd, slechts aangevuld door wat schrijver 

 in Oud-Holland, in Obreen's Archief voor kunstgeschiedenis en 

 verder in algemeen gebruikte boeken als: Van der Willigen's 

 (geschiedkundige aanteekeningen over Haarlemsche schilders, enz. 

 — eerste editie van 1866 — , Muller's Utrechtsche schildersver- 

 eenigingen, enz. enz. en in eenige museumcatalogi aantrof. 



Hoofdbronnen, en als zoodanig natuurlijk ook te noemen zijn, 

 voor de oudere literatuur, behalve werken als: Van Mander, 

 de Bie, Sandrart, Houbraken, Weyerman, Van Eynden en Van 

 der Willigen, stedebeschrijvers als: Orlers, Van Bleyswyck, enz. 



