666 H.-F. Rørdam. 
residuum: Agricola sollicite messis tempus expectat: Negotiator 
die ac nocte thecæ suæ discutit rationes: Mulier prægnans sæpe 
de decimo mense cogitat. Ita sancti omnes, ii præsertim, quo- 
rum peregrinatio in hac mortali vita difficilior pariter ac diu- 
turnior extitit, sedulo magis de morte meditåantur, eoque cogi- 
tationes suas oculosque convertunt, ubi repositam sibi dulcissi- 
mam quietem norunt. Quorum in numero fuisse nobilissimum 
Virum Carolum Danzæum christianissimi Galliarum Regis 
Consiliarium et in Dania Legatum, nemini, cui vita ipsius per- 
specta est, dubium esse potest. &Erat is ex generosa familia 
natus in Danzai, quæ hæreditaria sedes erat parentis ipsius non 
procul a Pictavio, Pictonum urbe: in qua ab ineunte ætate lit- 
teris honestis informari coepit, eaque ad virtutem et laudem 
seminå Lutetiæ Parisiorum aliisque in locis confirmatiora auc- 
tioraque reddidit, adeo ut Francisco Primo Galliarum Regi tan- 
tam de se spem excitarit, ut statim arduis obeundis negotiis ab 
ipso destinatus, iisque ut idoneus magis evaderet, Teutonici 
idiomatis gratia Argentoratum ablegatus fuerit. Huic de se 
exspectationi præclare etiam satisfecit. Nam ab obitu comme- 
morati Francisci Henricus ejus nominis secundus, lum propriå 
hominis virtute et eruditione, tum etiam consilio et instinctu 
generosi Domini Conestabilis (cujus patrocinio plurimum pro- 
vectus est) motus, in aulam ipsum vocavit, operaque ipsius 
freqventer in rebus magnis domi forisque, inprimis vero in 
castris, fervescente adhuc diuturno illo inter Carolum Quintum 
Romanorum Imperatorem et Henricum bello, usus est. Ubi 
cum integerrimam ejus fidem periclitatus satis esset, tandem 
eum in hoc regnum ad piissimæ lauditissimæque memoriæ 
Christianum Tertium Daniæ et Norvegiæ &c. Regem transmisit, 
perpetuumque ipsum in Dania legatum suum esse voluit. 
Munus illud dum magna cum laude sustinuit, annos plus minus 
quadraginta nihil prius duxit, quåm ut vetus illa confoederatio 
inter Daniam et Galliam salva integraque permaneret. Dumque 
Patriæ et Regis nomini existimationique diligenter studuit, nul- 
48 
